Op de 17e van deze maand omstreeks 09.00 uur lokale tijd trok een meteoor met een diameter van ongeveer 1,83 meter en een gewicht van 7 ton met een alarmerende snelheid over veel plaatsen in het oosten van de Verenigde Staten.Uiteindelijk viel het uiteen boven Valley City, Ohio, waarbij energie vrijkwam die equivalent was aan 250 ton TNT-explosieven, wat een enorme sonische dreun teweegbracht die bewoners op veel plaatsen ertoe bracht ten onrechte te geloven dat er een explosie of aardbeving had plaatsgevonden..
Er wordt gemeld dat de meteoriet ongeveer 80 kilometer boven Lake Erie de atmosfeer binnendrong, ongeveer 55 kilometer naar het zuidoosten vloog en een snelheid bereikte van 45.000 mijl (ongeveer 72.400 kilometer) per uur, wat ongeveer 60 keer de snelheid van het geluid is, en uiteindelijk ongeveer 30 kilometer boven Valley City, Ohio uiteenviel.
Ook al is het dag,Er zijn nog steeds een groot aantal getuigen die deze heldere ‘vuurbal’ en het witte spoor dat hij achterliet hebben gezien, en in sommige gebieden was zelfs de flits van de uiteenvallende meteoor te zien.
De enorme sonische dreun (drukgolf) die ontstond toen de meteoor uiteenviel, werd gehoord door mensen in Ohio, Pennsylvania en andere plaatsen. Medewerkers van de National Weather Service in Cleveland hoorden ook de explosie en voelden de trilling.
Sommige bewoners meldden dat de ramen in hun huizen trilden, en dat huizen zelfs licht trilden. Bange mensen belden de politie. De National Weather Service in Cleveland maakte snel duidelijk via sociale media en zei dat dit een sonische dreun was die werd veroorzaakt door het uiteenvallen van een meteoor, en niet door een explosie.
NASA wees erop dat dergelijke meteoorgebeurtenissen relatief vaak voorkomen.Jaarlijks komen ongeveer 500 meteoren van vergelijkbare grootte de atmosfeer van de aarde binnen, maar de meeste vallen uiteen boven onbewoonde gebieden. Gebeurtenissen als deze in dichtbevolkte gebieden zijn relatief zeldzaam.
Momenteel analyseren wetenschappers de samenstelling en bron van deze meteoor aan de hand van satellietgegevens en grondobservatiegegevens om de kenmerken van kleine hemellichamen in het zonnestelsel verder te begrijpen.
