In een bescheiden gemeenschapscentrum in Tullamulla, aan de noordkust van Sydney, verlicht een projectiescherm een contrasterende scène: de 102-jarige Dean Simes staat voor een podium en legt de structuur van WhatsApp-meldingen en de logica van Excel-formules uit aan een groep grijsharige studenten. De man, vermoedelijk de oudste technische mentor van Australië, helpt zijn collega's het digitale tijdperk bij te houden.
Sims is de directeur van Computer Pals, een geheel door vrijwilligers gerunde organisatie die senioren helpt hun digitale geletterdheid te verbeteren. Onder zijn leiding omvat de inhoud van de cursus alles, van het bedienen van Windows 11 tot het onderscheiden van legitieme links van kwaadaardige links. Zijn gevoel voor autoriteit komt niet voort uit leeftijd of nostalgie, maar uit een voortdurende nieuwsgierigheid die hem er later in zijn leven toe bracht de overstap te maken van mijnbouw naar computeronderwijs.
Computer Pals werd opgericht in 2000, toen Microsoft's Windows XP werd uitgebracht. Tegenwoordig kunnen Sims al lesgeven in verschillende softwareomgevingen, waarbij ze soms een door AI gegenereerde cursussyllabus op een scherm projecteren. De les legt de nadruk op praktijkoefeningen: studenten zoals de 94-jarige studente Vera Last en haar man Michael proberen zelf apps op hun Android-telefoons te installeren en in te stellen in plaats van alleen maar naar demonstraties te zitten kijken. Sims zeggen vaak tegen ze: "Als iemand je iets laat zien, kijk dan niet alleen maar. Doe het zelf onder begeleiding en oefen het steeds opnieuw als je thuiskomt."
Deze aanpak valt samen met onderzoek op het gebied van informeel leren: herhaaldelijk oefenen helpt de neurale paden te versterken, vooral in de periode waarin het werkgeheugen met de leeftijd afneemt. De eigen ervaring van Sims is een voorbeeld van dit principe. Hij kwam voor het eerst in aanraking met computers toen hij in de jaren tachtig als consultant werkte, maar pas toen hij in de tachtig was, kocht hij zijn eerste tweedehands computer.
Wat hem aanvankelijk frustreert, wordt al snel een voorwerp van belangstelling. Om het systeem, de interface en de hardware echt te begrijpen, schreef hij zich in voor een driejarige TAFE-cursus om het systeem te bestuderen. Na het voltooien van zijn studie breidde hij zijn kennis naar buiten uit en begon anderen te helpen dezelfde technische "hoge helling" te beklimmen.
Sims is nu president van Computer Pals en houdt toezicht op de uitrusting en het lesprogramma van de club, terwijl hij voortdurend nieuwe onderwerpen introduceert. Onlangs heeft hij cursussen toegevoegd over AI-zoekmachines, tools die hij als ‘veelbelovend maar verre van perfect’ beschouwt. In de klas herinnerde hij de leerlingen er herhaaldelijk aan specifieke vragen te stellen: "Als je naar believen een algemene vraag stelt, val je waarschijnlijk in het informatie-konijnenhol en lees je veel inhoud die niets te maken heeft met je werkelijke behoeften."
Gelijktijdig met de persoonlijke ervaring van Sims evolueert onderzoek naar ‘digitaal ouder worden’. Sommige voorstanders van digitale geletterdheid wijzen erop dat jonge mensen die zijn opgegroeid met nieuwe technologieën vaak meer bereid zijn om het zelf uit te proberen, maar het gaat meer om de mentaliteit dan om het geboortejaar dat echt bepaalt of iemand zich kan aanpassen aan de technologie. "Leeftijd en aantal zijn eigenlijk sociale constructies", zei een expert in een interview met de media. "De sleutel ligt in je mentaliteit." Ze benadrukte ook dat iedereen die internet gebruikt de psychologische impact en potentiële risico's achter technologie moet begrijpen, en niet alleen moet leren hoe deze te bedienen.
De gemeenteraad van Ku-ring-gai heeft Sims onlangs de titel Lokale Burger van het Jaar toegekend als erkenning voor zijn bijdrage aan het helpen van ouderen om digitaal verbonden te blijven. Burgemeester Christine Kaye noemde hem "de aangewezen persoon voor alle technische problemen" en prees Computer Pals als een "geweldige gemeenschapsorganisatie" die senioren de kans geeft om met digitale technologie in aanraking te komen en nieuwe vaardigheden te leren.
Buiten de club is het leven van Sims even ordelijk als doelgericht: hij speelt regelmatig bridge, gaat naar de sportschool om zijn spierkracht op peil te houden, gaat rond met zijn zes kinderen en staat er nog steeds op om alleen door Sydney te rijden. Deze fysieke en mentale routines sluiten goed aan bij neurowetenschappelijke bevindingen over cognitief onderhoud: een levensstijl die fysieke activiteit, sociale interactie en mentale uitdaging combineert, kan de leeftijdsgerelateerde achteruitgang helpen vertragen, en Sims lijkt dit te bewijzen met zijn eigen status.
Hij gaf toe dat hij op een dag de club aan jongeren zou overdragen, maar het was nog niet de tijd. “Dat is waarschijnlijk wat mij ervan weerhoudt een couch potato te worden”, zei hij. Er is altijd de volgende leerling die hulp nodig heeft, het volgende online formulier dat moet worden ingevuld of de volgende berichten-app die we samen kunnen verkennen. Voorlopig is de oudste man van de technische ondersteuning van Australië nog steeds bezig met het oplossen van niet alleen computerproblemen, maar ook de digitale zorgen van een hele generatie senioren.