De Oekraïense president Zelenski beweerde onlangs dat er gevallen zijn geweest waarin Oekraïense grondrobots en drones alleen samenwerkten om Russische posities te veroveren en Russische soldaten tot overgave te dwingen. Deze verklaring is niet onafhankelijk geverifieerd, maar als het waar is, zal het een oorlog markeren die diepgaand is herschreven door drones, een belangrijke stap in de toepassing van slagveldrobots, en een realistisch voorbeeld bieden van hoe de legers van verschillende landen robots en drones zullen gebruiken om in de toekomst de smerigste en gevaarlijkste taken uit te voeren.
De door Zelenskiy op sociale media vrijgegeven informatie ging vergezeld van een promotievideo, waarin hij verklaarde dat verschillende soorten militaire robots van het Oekraïense leger de afgelopen drie maanden meer dan 22.000 missies hebben uitgevoerd. Het Oekraïense ministerie van Defensie heeft onlangs ook verklaard dat het aantal Oekraïense onbemande grondplatformmissies (UGV) de afgelopen vijf maanden is verdrievoudigd, met alleen al in maart van dit jaar meer dan 9.000 robotmissies. Vergeleken met de eerdere perceptie van luchtdrones als symbool van oorlog, wordt de snelle toename van grondrobots beschouwd als een nieuwe trend in de evolutie van slagveldvormen.
Volgens Britse media die de 3e Commandobrigade van het Oekraïense leger aanhalen, heeft de door Zelensky genoemde zaak zich mogelijk vorig jaar voorgedaan in de oblast Charkov in het noordoosten van Oekraïne. Destijds gebruikte de brigade drones uit de lucht en 'zelfmoord'-grondrobots die surveillance en aanvallen integreerden om de solide vestingwerken aan te vallen die door het Russische leger aan de frontlinie waren gebouwd. De brigade zei dat nadat de positie zware aanvallen had ondergaan, sommige Russische soldaten er uiteindelijk voor kozen om "hun hand op te steken en zich over te geven" aan een Oekraïense robot, waarbij ze de positie verlieten en werden opgenomen door cameraapparatuur.
Voordien zijn er vele malen beelden verschenen van individuele of een klein aantal Russische soldaten die zich overgaven aan Oekraïense drones of zelfs afzonderlijke robots. Daarom is het scenario waarin een kleine groep verdedigers zich collectief overgeeft aan robots in een gehandicapt fort niet geheel ondenkbaar. Een onlangs uitgebrachte video van United24, een platform gerund door de Oekraïense regering, toonde ook soortgelijke (of mogelijk dezelfde) gevechtsoperaties, waarbij de prestaties op het slagveld van deze robots aan de frontlinie werden benadrukt en onderdeel is geworden van de officiële externe propaganda.
De nadruk die het Oekraïense leger legt op robots hangt nauw samen met het huidige slagveld dat wordt gedomineerd door drones, wat uiterst ongunstig is voor de frontlinie-infanterie. De voortdurend rondcirkelende verkennings- en aanvalsdrones creëerden een ‘kill-zone’ die zich ongeveer 20 kilometer uitstrekte in de richting van de frontlinie, waardoor individuele soldaten werden gedwongen te gaan liggen, zich te verstoppen of omstandigheden zoals nacht, hittebestendige mantels en mist te gebruiken om te voorkomen dat ze worden blootgesteld aan luchtaanvallen. Meerdere analyses hebben uitgewezen dat drones nu de belangrijkste bron van slachtoffers op het slagveld zijn geworden voor zowel Rusland als Oekraïne. Tegelijkertijd test het Oekraïense leger een nieuwe generatie militaire drones op het slagveld, waarbij een hogere mate van autonome software en kunstmatige intelligentie in het vliegtuig wordt geïntegreerd, zodat het nog steeds kan vertrouwen op het luchtlandingssysteem om doelen te blijven volgen en aanvallen nadat ze te maken hebben gekregen met sterke elektronische interferentie van de vijand en het contact met grondoperatoren is verloren.
Ter vergelijking: het totale aantal onbemande grondplatforms in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne is nog steeds veel minder dan dat van vliegende drones. Oezbekistan voert momenteel grondrobotmissies uit in eenheden van “duizenden” per maand, terwijl drone-missies vanuit de lucht al “honderdduizenden” hebben bereikt. Uit de laatste gegevens blijkt echter dat het Oekraïense leger opzettelijk de inzet van grondrobots versnelt in niet-gevechts- en gevechtsscenario's: enerzijds worden ze gebruikt voor frontlijnbevoorrading en evacuatie van slachtoffers om de blootstellingstijd van personeel in de "kill zone" te verminderen; aan de andere kant worden ze steeds vaker rechtstreeks in de strijd gebruikt, uitgerust met machinegeweren, granaatwerpers en zelfs als mobiele explosieven, waarbij ze een rol spelen die vergelijkbaar is met die van een 'zelfmoordvoertuig'.
Een van de representatieve platforms is de gevolgde gevechtsrobot "Droid TW 12.7", ontwikkeld door het Oekraïense bedrijf DevDroid. Volgens openbare informatie van het bedrijf is de robot uitgerust met een zwaar machinegeweer van Browning M2 en geïnstalleerd op een op afstand bestuurbare koepel. Het heeft een maximaal bereik van ongeveer 25 kilometer en een maximale reissnelheid die gelijk is aan de loopsnelheid van een volwassene. Operators kunnen via de radio contact houden met het platform en hebben ook toegang tot de satellietcommunicatiedienst "Starlink" om de connectiviteit in de complexe elektromagnetische omgeving aan de frontlinie te verbeteren.
Slagveldrobots zijn echter niet "onkwetsbaar". Een plaatsvervangend bataljonscommandant van de 38e Marine-Infanteriebrigade van het Oekraïense leger vertelde de media dat bij pogingen om robots te gebruiken om gewonden te vervoeren, vier van de vijf missies er niet in slaagden de doellocatie te bereiken vanwege meerdere factoren, waaronder ernstige terreinschade, dichte obstakels, vijandelijke vuurkracht en drone-dreigingen. Met andere woorden: zelfs als het grondplatform een deel van de blootstelling van het personeel kan vervangen, worden de manoeuvreerbaarheid en overleving ervan ook geconfronteerd met enorme uitdagingen in een frontlinieomgeving met dichte kraters, puin van vestingwerken en achtergelaten uitrusting.
Net als drones worden robots ook geconfronteerd met de test van de stabiliteit van de communicatieverbinding. Onder invloed van vijandelijke troepen op het gebied van de elektronische oorlogsvoering zullen signaalverlies en verbindingsonderbreking rechtstreeks van invloed zijn op de real-time afstandsbediening en gegevensteruggave-effecten. Sommige analyses van denktanks wezen erop dat Oekraïne weliswaar de toepassing van zijn eigen robots promoot, maar ook betrokken is bij een ‘wapenwedloop’ met het Russische leger, waardoor ook de toepassing van robots wordt versterkt. De afgelopen winter hebben de investeringen van het Russische leger in verschillende onbemande grondsystemen aan de frontlinie ook een aanzienlijke stijging laten zien. Het spel tussen de twee partijen over onbemande en intelligente apparatuur versnelt.
Volgens veel militaire waarnemers verwacht het grootschalige gebruik van grondrobots door het Oekraïense leger geen beslissend ‘verpletterend voordeel’ te behalen door te vertrouwen op de huidige generatie technologie, maar eerder als een instrument om het aantal slachtoffers te verminderen en nieuwe tactische ruimte te openen in extreem barre omstandigheden op het slagveld. Een commandant van het Derde Leger van het Oekraïense leger zei ooit dat als het aandeel robots in het leger verder kan worden vergroot, de frontliniesterkte van sommige infanterie-eenheden naar verwachting tegen het einde van dit jaar met ongeveer 30% zal zijn verminderd. Als dit doel wordt bereikt, zal dit betekenen dat de aanwezigheid van robots op het slagveld naar een nieuw niveau is gestegen, en zal het de evolutie van toekomstige oorlogen in de richting van ‘mens-machine hybride’ en ‘machine eerst’ verder bevorderen.