Een studie gepubliceerd in het tijdschrift Scientific Data door hydrologen van de Universiteit van Texas in Arlington biedt een ongekende mondiale beoordeling van de menselijke impact op natuurlijke uiterwaarden. Dit onderzoek zou toekomstige ontwikkelingsstrategieën kunnen vormen die gericht zijn op het herstellen en beschermen van belangrijke ecosystemen in uiterwaarden die van cruciaal belang zijn voor dieren in het wild, de waterzuiverheid en het minimaliseren van overstromingsrisico's voor de mens.


Een nieuwe studie biedt de eerste mondiale beoordeling van menselijke veranderingen in natuurlijke uiterwaarden, waarbij aanzienlijke verliezen in de afgelopen 27 jaar worden benadrukt en inzichten worden geboden voor het herstellen en beschermen van deze vitale ecosystemen. Samenwerking met behulp van satellietgegevens en geospatiale analysetechnieken onderstreept de dringende behoefte aan slimme ontwikkelingsstrategieën om overstromingsrisico's te beperken en hotspots voor biodiversiteit in deze regio's te beschermen.

Adnan Rajib, assistent-professor bij de afdeling Civiele Techniek aan de UT Arlington, is de eerste auteur van het onderzoek. Zijn promovendus Qianjin Zheng speelde een belangrijke rol in het onderzoeksproces.

Wetenschappers van de Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA) Charles Lane, Heather Golden en Jay Christensen, Itohaosa Isibor van Texas A&M University-Kingsville en Kris Johnson van The Nature Conservancy namen ook deel aan het onderzoek. Dit werk werd ondersteund door subsidies van NASA en de National Science Foundation.

"Het komt erop neer dat de wereld te maken heeft met grotere overstromingsrisico's dan we ons realiseren, vooral gezien de impact van de menselijke ontwikkeling op uiterwaarden", aldus Rajib. “In de 27 jaar van 1992 tot 2019 is wereldwijd 600.000 vierkante kilometer aan uiterwaarden verloren gegaan als gevolg van menselijke verstoring, waaronder de ontwikkeling van infrastructuur, industriële en commerciële bouw en uitbreiding van de landbouw.”

Het onderzoeksteam gebruikte satellietgegevens van teledetectie en geospatiale analysetechnieken om 520 grote rivierbekkens over de hele wereld te bestuderen, waarbij voorheen onbekende ruimtelijke patronen en trends in menselijke uiterwaarden werden ontdekt.

"Het in kaart brengen van de uiterwaarden van de wereld is relatief nieuw. Hoewel er een groeiend besef is van de noodzaak om uiterwaarden nauwkeurig in kaart te brengen en het overstromingsrisico te begrijpen, is er nooit een poging geweest om menselijke verstoringen in deze uiterwaarden op mondiale schaal in kaart te brengen", zegt Rajib, die tevens directeur is van het Hydrology and Hydroinformatics Innovation Laboratory van de UT Arlington. "Dit soort onderzoeken zijn gedaan in kleinere delen van de wereld, zeker ook in de Verenigde Staten en Europa, maar niet in delen van de wereld met weinig data."

De studie concludeerde dat wetlandhabitats in gevaar zijn, waarbij een derde van het totale mondiale verlies aan wetlands in uiterwaarden plaatsvindt in Noord-Amerika. Overstromingsgebieden lopen een groter risico dan eerder werd gedacht. Hij en zijn team bestudeerden satellietbeelden van deze uiterwaarden die de afgelopen 27 jaar zijn gemaakt.

"We wilden uiterwaarden op gemeenschapsniveau bestuderen en willen weten wat de impact is van de ontwikkeling op mensen die in de buurt van uiterwaarden wonen", zei Zheng. "Sommige van de veranderingen in deze beelden zijn goed, zoals het planten van bomen of het bouwen van parken. Maar veel van de beelden laten verontrustende resultaten zien. We zien bijvoorbeeld een scherpe toename in de ontwikkeling van parkeerterreinen of de constructie van gebouwen zonder adequate voorzieningen voor de afvoer van regenwater."

"Wereldwijd zijn uiterwaarden hotspots voor biodiversiteit en bieden ze een breed scala aan ecosysteemdiensten aan de mens", zegt Johnson, co-auteur van het artikel. "We hopen dat deze studie licht zal werpen op de mate waarin we deze belangrijke habitat verliezen en hoe we deze trend kunnen keren."

Melanie Sattler, voorzitter en hoogleraar civiele techniek, zegt dat het onderzoek planners een belangrijk instrument moet bieden om het risico op overstromingen voor mensen te verminderen.

"Rajib's werk kan dienen als een lens om ons te helpen toekomstige ontwikkelingen te begeleiden om de gevoeligheid voor overstromingen in een veranderend klimaat te verminderen," zei Sattler. "In sommige gevallen hopen we dat dit onderzoek ons ​​zal helpen fouten uit het verleden bij ontwikkelingsbeslissingen te corrigeren."