Nieuw onderzoek van de Universiteit van Northumbria suggereert dat er slechts een beperkte hoeveelheid tijd is voordat Antarctica massaal en onomkeerbaar ijsverlies begint te lijden. De tijd die nodig is om het massale, onomkeerbare smelten van het Antarctische ijs te voorkomen is zeer beperkt, zo blijkt uit twee recente onderzoeken van de Northumbria University.

Onderzoek van de Northumbria Universiteit heeft een belangrijk venster onthuld om het onomkeerbare verlies van Antarctisch ijs te voorkomen. Hoewel de huidige modellen laten zien dat het omslagpunt nog niet is bereikt, suggereren toekomstige scenario's dat de ijskap binnen 300 tot 500 jaar zou kunnen instorten, wat de urgentie van de strijd tegen de klimaatverandering onderstreept. Bron: TiPACC

De bevindingen, gepubliceerd in het tijdschrift The Cryosphere, vormen de eerste uitgebreide analyse van de vraag of de Antarctische ijskap een omslagpunt van onomkeerbare achteruitgang is gepasseerd.

Het aanhoudende verlies van ijs en sneeuw op Antarctica heeft tot bezorgdheid geleid dat de West-Antarctische ijskap instabiel is geworden en "het point of no return" is gepasseerd. Onderzoekers hebben nu echter een systematische analyse van het probleem uitgevoerd en hebben geen bewijs gevonden dat het een omslagpunt heeft bereikt.

Modelonderzoek biedt hoop

De modelleringsstudie, uitgevoerd door de Northumbria Universiteit en verschillende onderzoeksinstellingen in Europa, gebruikte drie verschillende computermodellen om een ​​reeks simulaties uit te voeren om de huidige terugtrekking van de Antarctische ijskap grondig te onderzoeken, op zoek naar tekenen van onomkeerbare terugtrekking.

Hoewel het ijsverlies op Antarctica zich in de toekomst zal voortzetten, bieden de resultaten een sprankje hoop dat als er dringend actie wordt ondernomen, het nog steeds mogelijk kan zijn om het omslagpunt te vermijden of uit te stellen, aldus de auteurs van het onderzoek.

Dr. Emily Hill, co-auteur van het rapport en onderzoeker aan de Northumbria University, zei: "De implicaties zijn diepgaand. We hebben drie verschillende numerieke modellen gebruikt en ze hebben allemaal aangetoond dat we het omslagpunt dat leidt tot onomkeerbaar ijsverlies op Antarctica nog niet zijn gepasseerd. Het gebruik van meerdere modellen maakt onze bevindingen overtuigender en het is geruststellend dat we het punt van geen terugkeer nog niet zijn gepasseerd."

mogelijke toekomstscenario’s

De onderzoekers voerden echter ook wat-als-simulaties uit om te onderzoeken hoe de ijskap zou kunnen evolueren als de huidige klimaatomstandigheden onveranderd zouden blijven. Ze ontdekten dat sommige oceaangebieden van de West-Antarctische ijskap in de toekomst waarschijnlijk onomkeerbaar zullen instorten, zelfs als de opwarming van de aarde stopt.

Eén van hun modellen laat zien dat dit onder de huidige omstandigheden al binnen 300 tot 500 jaar zou kunnen gebeuren, en zij waarschuwen dat een versnelde klimaatverandering deze tijdschaal nog verder zou kunnen verkorten.

De mondiale impact van ijsverlies op Antarctica

De ijsmassa van Antarctica slaat voldoende water op om de mondiale zeespiegel met enkele meters te laten stijgen, wat een van de grootste onzekerheden blijft in projecties van toekomstige gevolgen van de klimaatverandering.

Dr. Ronja Reese, co-auteur van het rapport en vice-kanselieronderzoeker aan de Northumbria Universiteit, zei: “Versneld ijsverlies aan de rand van de ijskap kan de ineenstorting van grotere oceaangebieden inluiden. Onze experimenten laten zien dat onder de huidige klimaatomstandigheden sommige oceaangebieden in West-Antarctica het risico lopen op een onomkeerbare ineenstorting. Belangrijk is dat, zoals uit onze eerste studie blijkt, deze ineenstorting nog niet heeft plaatsgevonden en dat het duizenden jaren zal duren voordat deze zich zal ontwikkelen. Maar we verwachten dat het klimaat in de toekomst verder zal opwarmen. zal dit proces enorm versnellen."

Het onderzoek maakt deel uit van een groter door de EU gefinancierd onderzoek van £4 miljoen naar Critical Points in Antarctic Climate Compositions (TiPACCs), waarin experts uit Groot-Brittannië, Noorwegen, Duitsland en Frankrijk samenkomen om het potentieel voor plotselinge veranderingen in de beweging van ijs in de Antarctische regio te onderzoeken.

Petra Langebroek, onderzoeksdirecteur bij het Noorse onderzoekscentrum (NORCE) en wetenschappelijk coördinator van het Europese TiPACCs-project, zei: "Ik ben erg trots om de resultaten van dit onderzoek gepubliceerd te zien. De nauwe samenwerking tussen verschillende Europese instellingen stelt ons in staat een duidelijk inzicht te krijgen in de stabiliteit van de Antarctische ijskap en er is aanzienlijke vooruitgang geboekt bij het begrijpen van omslagpunten. Dit is ook goed nieuws. We zijn deze omslagpunten op Antarctica nog niet gepasseerd, wat theoretisch betekent dat aanhoudend ijsverlies kan worden verminderd of zelfs gestopt. Helaas, ons onderzoek laat ook zien dat we op het punt staan het omslagpunt in West-Antarctica te overschrijden nu de klimaatverandering blijft toenemen."

Northumbria University is de thuisbasis van een van 's werelds toonaangevende onderzoeksgroepen op het gebied van ijskap- en oceaaninteracties. Het onderzoeksteam is toegewijd aan het onderzoeken van de toekomst van mondiale ijskappen en gletsjers in een opwarmende wereld. Dit omvat het begrijpen van de oorzaken van voortdurende veranderingen in Antarctica, Groenland en hooggebergtegebieden, evenals het beoordelen van toekomstige veranderingen en de daaruit voortvloeiende gevolgen voor de mondiale menselijke omgeving.

Samengestelde bron: ScitechDaily