De nieuwste Hubble-ruimtetelescoopopname van het Virgo-spiraalstelsel Messier 90 demonstreert geavanceerde technologische mogelijkheden vergeleken met een eerdere opname uit 1994. De nieuwe opname onthult de heldere kern, de stoffige schijf en de halo van het sterrenstelsel, versterkt door de Wide Field Camera 3 die in 2010 werd geïnstalleerd.

Nieuwe Hubble-beelden van Messier 90 onthullen belangrijke details over de structuur ervan en de veranderingen die plaatsvinden. Terwijl hij door de Virgo Cluster van sterrenstelsels reist, gas verliest maar ook dichter bij de aarde komt, biedt M90 een unieke case study van galactische transformatie. Beeldcredits: ESA/Hubble en NASA, D.Thilker, J.Lee en het PHANGS-HST-teamHet verbluffende spiraalstelsel dat op deze afbeelding van de Hubble Ruimtetelescoop te zien is, is Messier 90 (M90, ook bekend als NGC 4569) in het sterrenbeeld Maagd. In 2019 bracht Hubble een afbeelding uit van M90 (zie afbeelding hieronder) met behulp van gegevens van de eerdere Wide Field and Planetary Camera 2 (WFPC2) - gegevens gemaakt in 1994, kort nadat de camera was geïnstalleerd. Het beeld heeft een uniek trapachtig patroon door de opstelling van de WFPC2-sensor. In 2010 werd WFPC2 vervangen door de meer geavanceerde Wide Field Camera 3 (WFC3), die Hubble in 2019 en opnieuw in 2023 gebruikte toen het zijn diafragma verschoof naar Messier90. Hubble gebruikte WFC3 toen het in 2019 en opnieuw in 2023 zijn diafragma op Messier90 zette. De resulterende gegevens werden verwerkt om deze verbluffende nieuwe afbeelding te creëren (hierboven), die een completer beeld geeft van de stoffige schijf, de gasvormige halo en de heldere kern van de Melkweg.Hubble-opname van Messier90 uitgebracht in 2019. Dit prachtige spiraalstelsel bevindt zich op ongeveer 60 miljoen lichtjaar van de Melkweg in het sterrenbeeld Maagd. Bron afbeelding: ESA/Hubble&NASA, W. Sargent et al.

In het binnenste gebied van de schijf van M90 worden sterren gevormd, gemarkeerd door het rode H-alfalicht van de nevel, maar niet in de rest van het sterrenstelsel. M90 bevindt zich in de relatief nabije Virgo Cluster van sterrenstelsels, en zijn baan bracht hem ongeveer 300 miljoen jaar geleden dicht bij het centrum van de cluster. De dichtheid van het gas in de cluster werkt als een sterke tegenwind tegen M90, waardoor grote hoeveelheden gas uit het sterrenstelsel worden gestript en de diffuse halo ontstaat die hier zichtbaar is. Dit gas zorgt ervoor dat M90 niet langer nieuwe sterren kan vormen, waardoor het uiteindelijk zal verdwijnen en een spiraalstelsel zal worden.

M90 bevindt zich op een afstand van 55 miljoen lichtjaar van de aarde, maar is een van de weinige sterrenstelsels die dichter bij ons komt. Zijn baan door de Virgocluster heeft hem zo versneld dat hij volledig aan de cluster ontsnapt, en toevallig beweegt hij zich in onze richting; andere sterrenstelsels in de Virgocluster zijn met vergelijkbare snelheden gemeten, maar in de tegenovergestelde richting. De komende paar miljard jaar zullen we een betere kant van M90 zien terwijl deze zich ontwikkelt tot een kolomvormig sterrenstelsel.

Samengesteld uit/SciTechDaily