Tijdens het vierde en derde millennium voor Christus leefden gevestigde gemeenschappen in de oases van de noordelijke Arabische woestijn. Wetenschappers van het Franse Nationale Centrum voor Wetenschappelijk Onderzoek (CNRS) en de Koninklijke Commissie voor Oura (RCU) hebben onlangs een fortificatie rond de Khaibar-oase ontdekt, waardoor het een van de oudste bouwwerken in zijn soort uit deze tijd is.
Deze nieuwe ommuurde oase is, samen met de Oase van Thelema, een van de twee grootste oases in Saoedi-Arabië. Hoewel er al in de bronstijd veel ommuurde oases zijn gedocumenteerd, werpt deze belangrijke ontdekking een nieuw licht op de menselijke bewoning in Noordwest-Arabië en geeft zij beter de complexiteit van de lokale samenleving in de pre-islamitische periode weer.
Verbeterde analyse
Door veldonderzoeken en teledetectiegegevens te vergelijken met architectuurstudies, schatte het onderzoeksteam de oorspronkelijke afmetingen van de vestingwerken op: 14,5 kilometer lang, 1,70 tot 2,40 meter dik en ongeveer 5 meter hoog. Dit gigantische fort heeft minder dan de helft van zijn oorspronkelijke lengte behouden (41%, 5,9 kilometer, 74 forten) en omvatte bijna 1.100 hectare aan landelijke en residentiële gebieden. Gebaseerd op radiokoolstofdatering van monsters verzameld tijdens opgravingen, wordt geschat dat het fort tussen 2250 voor Christus en 1950 voor Christus is gebouwd.
Deze studie bevestigt dat de Khaibar-oase duidelijk tot een netwerk van ommuurde oases in Noordwest-Arabië behoort, maar de ontdekking van de muur roept ook vragen op over waarom de muur werd gebouwd en de aard van de bewoners die de muur bouwden, vooral hun relatie met degenen buiten de oase.
Deze archeologische ontdekking maakt de weg vrij voor inzichten in de prehistorische, pre-islamitische en islamitische geschiedenis van Noordwest-Arabië.
Samengestelde bron: ScitechDaily