Het is belangrijk voor dermatologen om te weten hoe jeukend iemands huid is, maar de zelfbeoordelingen van patiënten zijn vaak behoorlijk subjectief. Een nieuwe draagbare sensor zou kunnen helpen door objectief de frequentie en intensiteit van de jeuk van een gebruiker te meten. Een team onder leiding van Akhil Padmanabha, een promovendus aan het Robotics Institute van de Carnegie Mellon University, vond het prototype van het ringvormige apparaat uit.
Padmanabha had tijdens zijn jeugd en tienerjaren last van jeuk veroorzaakt door ernstig eczeem, dus hij wilde graag anderen met een jeukende huid helpen. Net als andere experimentele wearables die jeuk detecteren (ja, er zijn er ook andere), maakt het met de wijsvinger gedragen apparaat van Carnegie Mellon University gebruik van versnellingsmeters om de verschillende vingerbewegingen te detecteren die gepaard gaan met jeukende krabben.
Eén ding dat eerdere sensoren echter niet konden detecteren, was de intensiteit van de krassen. Met andere woorden: ze kunnen de druk die de vingers van de drager op de huid uitoefenen niet meten.
Om deze gegevens te verkrijgen, rustte Padmanaba zijn apparaat uit met een contactmicrofoon. Dergelijke microfoons nemen geen geluidsgolven op die door de lucht reizen, dus er zijn geen zorgen over de privacy, maar ze kunnen wel hoogfrequente trillingen van vaste voorwerpen opnemen. In dit geval worden de trillingen gegenereerd doordat de vingernagel over de huid beweegt en het voorwerp een van de vingers is.
Microfoon- en accelerometergegevens worden verwerkt door een bekabelde printplaat die op de onderarm van de patiënt wordt gedragen.
Om de software voor het bord te ontwikkelen, vroeg Padmanaba twintig vrijwilligers om met verschillende intensiteiten over het oppervlak van een drukgevoelige tablet te krabben terwijl ze de sensor aan dezelfde hand droegen. Door sensorgegevens van elke kras te correleren met drukmetingen die door de tablet zijn geregistreerd, kan een machine learning-algoritme aan elke kras een intensiteitswaarde van 0 tot 10 toekennen.
Zelfs als een commerciële versie van dit draagbare apparaat nooit door artsen wordt gebruikt, hopen Padmanaba en collega's dat het kan worden gebruikt om medicijnen tegen jeuk te testen of gewoon als middel voor patiënten om hun eigen symptomen op te sporen.
"Ik ben betrokken geweest bij verschillende technologieprojecten, maar nu, geïnspireerd door mijn eigen persoonlijke worstelingen, wilde ik me concentreren op de jeuk, die zoveel pijn in mijn leven veroorzaakte", zei hij.
Een artikel over het onderzoek is onlangs gepubliceerd in het tijdschrift Communications Medicine.