Onderzoekers hebben ontdekt dat de overblijfselen die achterblijven nadat cellen zich delen, RNA bevatten, dat, wanneer het door andere cellen wordt opgenomen, de genetische blauwdruk van kanker kan verspreiden. Deze ontdekking opent de deur naar het exploiteren van dit mechanisme om kanker te behandelen. Tijdens de laatste fasen van de celdeling, of mitose, verbindt een kortstondige intercellulaire ‘brug’, het middenlichaam genaamd, de twee dochtercellen, waardoor de machinerie wordt gerekruteerd en gepositioneerd die ze uiteindelijk scheidt.


Aanvankelijk dachten de onderzoekers dat de resterende middenlichamen – middenlichaamresiduen – die achterbleven nadat de cellen waren gescheiden, onmiddellijk zouden worden afgebroken. Uit recent onderzoek is echter gebleken dat er restanten van het middenlichaam vrijkomen en de proliferatie van tumorcellen en stamcellen kunnen bevorderen. Een nieuwe studie onder leiding van onderzoekers van de Universiteit van Wisconsin-Madison onderzocht de inhoud, organisatie en gedrag van middenlichamen om hun rol in het lichaam beter te begrijpen.

"Mensen beschouwen het middenlichaam als de plaats waar cellen afsterven of worden gerecycled na deling", zegt Ahna Skop, de corresponderende auteur van het onderzoek. "Maar het afval van de een is de schat van de ander." Het middenlichaam is een klein pakketje informatie dat cellen gebruiken om te communiceren. "

Ze ontdekten dat RNA uit het middenlichaam eiwitten produceert die betrokken zijn bij het sturen van de doeleinden van cellen, inclusief hun vermogen om te differentiëren (pluripotentie) en kankertumoren te vormen (tumorigenese). Deze bevinding suggereert dat mesosomen vectoren zijn voor de verspreiding van kanker in het lichaam.

Ahna Skop, de corresponderende auteur van de studie, zei: "Een cel deelt zich in drie dingen: twee cellen en een overblijfsel in het middenlichaam, een nieuw signaalorganel. Wat ons verraste was dat het middenlichaam vol zat met genetische informatie: RNA, dat helemaal niets te maken heeft met celdeling, maar waarschijnlijk een rol speelt bij celcommunicatie."

Veel overblijfselen van het middenlichaam worden opgenomen door een van de dochtercellen, waar ze een belangrijke rol spelen in het scheidingsproces, maar als ze ontsnappen, worden ze opgenomen door een andere cel en gaan ze per ongeluk het RNA van het middenlichaam gebruiken alsof het zijn eigen blauwdruk is.

"De overblijfselen van het mesolichaam zijn erg klein", zei Schop. "Het is slechts een micron groot, dat is een miljoenste van een meter. Maar het is net een kleine maanlander. Het heeft alles wat het nodig heeft om informatie bij te houden over de werking van delende cellen. Het kan wegdrijven van de plaats van mitose, je bloedbaan binnendringen en op een andere cel ver weg landen."

Eerder onderzoek heeft aangetoond dat kankercellen in normaal delende cellen, stamcellen en kankercellen een grotere kans hebben om middenlichamen op te hopen, wat geassocieerd is met verhoogde celproliferatie en tumorgroeigedrag.

De onderzoekers ontdekten ook een gen genaamd Arc, dat essentieel is voor het laden van RNA in het middenlichaam en de resten van het middenlichaam. Arc is ook gekoppeld aan moleculaire processen in de hersenen die verband houden met leren en geheugen.

"Het verlies van Arc resulteert in de afwezigheid van RNA in het middenlichaam en verhindert dat de RNA-boodschap de ontvangende cel bereikt", aldus Scope. "Wij geloven dat dit geheugengen belangrijk is voor alle cellen om RNA-berichten te verzenden."

Verder onderzoek zou de kracht van RNA in het middenlichaam kunnen benutten om medicijnen rechtstreeks aan kankercellen af ​​te leveren of te voorkomen dat ze zich delen. "Wij geloven dat onze bevindingen een enorm doelwit vormen voor de detectie en behandeling van kanker", aldus Schop.

Het onderzoek werd gepubliceerd in het tijdschrift Developmental Cell.