Het Vikram-1-draagraket, ontwikkeld door de Indiase lucht- en ruimtevaartstartup Skyroot Aerospace, zal op 18 juli om 14.00 uur Beijing-tijd zijn eerste vlucht met de codenaam "Aagaman" uitvoeren.Dit is het eerste lanceervoertuig van orbitale klasse in de geschiedenis van de Indiase ruimtevaart dat volledig door een particuliere onderneming is gebouwd. De lanceerplaats bevindt zich bij lanceerstation nr. 1 van het Satish Dhawan Space Center in Sriharikota.
Deze raket is vernoemd naar Vikram Sarabhai, de vader van de Indiase lucht- en ruimtevaart. De kernleden van het R&D-team zijn allemaal afkomstig van de Indiase ruimteonderzoeksorganisatie ISRO. Eerder voltooide het merk in 2022 de lancering van de Vikram-S-suborbitale raket, waarmee het het voortouw nam bij het mogelijk maken van Indiase particuliere bedrijven om de ruimte te bereiken. Deze keer heeft Vikram-1 het vermogen om echt in een baan om de aarde te komen, en de twee hebben een technologische iteratierelatie gevormd.
De totale hoogte van de raket is ongeveer 22 meter en heeft een viertraps voortstuwingsindeling. De eerste drie trappen zijn uitgerust met binnenlandse solide boostermotoren en de laatste trap is uitgerust met een 3D-geprinte vloeistofbaanaanpassingsmodule.
Het gehele raketlichaam is gemaakt van koolstofvezelcomposietmaterialen, waardoor het eigen gewicht aanzienlijk wordt verminderd en de structurele sterkte wordt verbeterd. Meer dan 90% van de volledige onderdelen van de raket worden lokaal geproduceerd.
In termen van transportcapaciteit kan Vikram-1 tot 350 kilogram microsatellieten transporteren naar een 450 kilometer lange baan in een lage baan om de aarde, is hij synchroon compatibel met de vereisten voor lancering in een zonsynchrone baan en richt hij zich op een snelle reactie op order-op-order lanceringsdiensten.
Officieel bedragen de lanceringskosten per kilogram ongeveer 15.000 dollar, gericht op de snel groeiende markt voor satellietnetwerken in een lage baan over de hele wereld. Het bedrijf heeft momenteel intentieovereenkomsten getekend om meer dan 400 satellieten te lanceren.
Deze eerste vlucht is een verificatietestmissie. Het kerndoel is om de stabiliteit van de raketvoortstuwing, begeleiding en navigatie, telemetriecommunicatie en satelliet-raketscheidingssystemen onder reële vluchtomstandigheden volledig te testen. De vooraf ingestelde hellingshoek van de baan van de missie is 60 graden en de baanhoogte is 450 kilometer. De raket is uitgerust met meerdere sets technische verificatieladingen, en een miniatuur gouden sculptuur ter herdenking van Indiase wetenschappers wordt als draagobject geplaatst.