Mensen die zware drinkers zijn en een specifieke genetische samenstelling hebben, hebben zes keer zoveel kans om aan alcohol gerelateerde cirrose te ontwikkelen, blijkt uit nieuw onderzoek van de UCL, het Royal Free Hospital, de universiteiten van Oxford en Cambridge. De studie, gepubliceerd op 14 december in het tijdschrift Nature Communications, is de eerste die beoordeelt hoe het drinkpatroon van een individu, het genetische profiel (via een polygene risicoscore) en het hebben van diabetes type 2 het risico op het ontwikkelen van aan alcohol gerelateerde cirrose (ARC) beïnvloeden.

De observatie dat drinkpatronen belangrijker zijn dan de geconsumeerde hoeveelheid, en dat het risico groter is als genetische samenstelling en diabetes type 2 beide aanwezig zijn, levert nauwkeurigere informatie op voor het identificeren van degenen die het meest vatbaar zijn voor leverziekten.

Leverziekte is wereldwijd een van de belangrijkste oorzaken van voortijdige sterfte, waarbij 2%-3% van de wereldbevolking lijdt aan cirrose (littekenvorming in de lever) of een leverziekte. Het aantal alcoholgerelateerde sterfgevallen is sinds de COVID-19-pandemie met 20% toegenomen.

Onderzoeksdetails en resultaten

In de studie analyseerden onderzoekers gegevens van 312.599 actieve drinkende volwassenen in het Britse Biobank-cohort om de impact van drinkpatronen, genetische gevoeligheid en diabetes type 2 op de waarschijnlijkheid van het ontwikkelen van ARC te beoordelen.

Er werd een baseline-hazardratio (HR) van 1 vastgesteld op basis van gegevens van deelnemers die rapporteerden dat hun alcoholconsumptie binnen de dagelijkse limiet lag, een lage genetische gevoeligheid voor ARC hadden en geen diabetes hadden.

Zware drinkers (dat wil zeggen, op een bepaald moment in de week twaalf eenheden per dag drinken) hebben drie keer zoveel kans om ARC te ontwikkelen. Mensen met een hoge genetische gevoeligheid hebben een vier keer hoger risico op het ontwikkelen van ARC, en mensen met diabetes type 2 hebben een twee keer hoger risico.

"Veel onderzoeken naar de relatie tussen leverziekte en alcohol hebben zich primair gericht op de hoeveelheid alcohol die wordt geconsumeerd", zegt de eerste auteur van het onderzoek, dr. Linda Wufa, van de UCL School of Epidemiology and Public Health. "We kozen voor een andere aanpak en keken naar drinkpatronen en ontdekten dat dit een betere weerspiegeling was van het risico op leverziekten dan alcoholconsumptie alleen. Een andere belangrijke bevinding was dat hoe meer risicofactoren erbij betrokken zijn, hoe hoger het 'overmatige risico' als gevolg van de interactie van deze factoren."

Wanneer zwaar drinken en de genetische gevoeligheid hoog zijn, is het risico op het ontwikkelen van ARC zes keer groter dan het basisrisico. Als je diabetes type 2 aan de mix toevoegt, is het risico nog groter.

"Slechts één op de drie alcoholisten zal een ernstige leverziekte ontwikkelen", zegt de senior auteur van de studie, Dr. Gautam Mehta van UCL Medicine en het Royal Free Hospital in Groot-Brittannië. "Hoewel genetische factoren een rol spelen, benadrukt dit onderzoek dat drinkpatronen ook een sleutelfactor zijn. Onze resultaten laten bijvoorbeeld zien dat het drinken van 21 eenheden achter elkaar schadelijker is dan gemiddeld 10 glazen per week. Genetische informatie zal de komende jaren waarschijnlijk op grote schaal worden gebruikt in de gezondheidszorg, en het toevoegen van genetische informatie kan de risico's nauwkeuriger voorspellen."

Hoewel polygene risicoscores nog niet op grote schaal klinisch worden gebruikt, kunnen ze steeds vaker worden gebruikt als een manier om het gepersonaliseerde ziekterisico te definiëren.

Dr. Steven Bell, hoofdauteur van het onderzoek van de Universiteit van Cambridge, zei: “Het aantal sterfgevallen als gevolg van een leverziekte, met name aan alcoholgerelateerde sterfgevallen, is aanzienlijk toegenomen sinds de COVID-19-pandemie. Het is dus belangrijk dat we innovatieve strategieën aannemen om deze escalerende crisis aan te pakken. Deze studie geeft ons nieuwe instrumenten die cruciaal zijn voor het identificeren van degenen die het meeste risico lopen, waardoor we interventies effectiever kunnen richten op degenen die er het meest van zullen profiteren.”

Pamela Healy, CEO van de British Liver Trust, zei: "Dit onderzoek is belangrijk omdat het laat zien dat het niet alleen gaat om hoeveel je in totaal drinkt, maar ook om hoe je het drinkt. Grote hoeveelheden drinken, snel drinken of alleen maar drinken om dronken te worden, kan ernstige gevolgen hebben voor de gezondheid van de lever." De Britse drinkcultuur heeft de afgelopen twintig jaar een verontrustende verschuiving ondergaan, omdat alcohol steeds toegankelijker en betaalbaarder is geworden. Groot-Brittannië moet de stijgende alcoholconsumptie aanpakken met een gezamenlijke ‘alcoholstrategie’ die onder meer belastingheffing, strengere controles op alcoholreclame en -marketing en een groter bewustzijn van de gevaren van drankmisbruik omvat.”

Samengestelde bron: ScitechDaily