Op 6 mei, lokale tijd, ging de zaak Musk v. OpenAI een meer gespannen dag in. Op deze dag verschenen twee zeer belangrijke vrouwelijke getuigen voor de rechtbank. Eén daarvan is Shivon Zilis. Ze werkte bij OpenAI en was van 2020 tot 2023 directeur; nu is ze een Neuralink-manager en de moeder van Musks vier kinderen. Haar getuigenis bracht direct de dreigende verborgen informatielijn tussen Musk en OpenAI naar voren. De andere is Mira Murati. Ze is de voormalige CTO van OpenAI en diende ook als interim-CEO nadat Altman in 2023 kortstondig werd ontslagen door de raad van bestuur. Haar videogetuigenis was nog harder en wees rechtstreeks met de vinger naar Altman zelf: verwarring, wantrouwen, inconsistente verklaringen en zelfs bedrog.

De twee getuigenissen gingen in twee richtingen en wezen rechtstreeks op de kredietproblemen van beide partijen. Heeft Musk in het ongewisse gelaten en is OpenAI betrouwbaar?

Dit drama heeft zijn meest opwindende stadium bereikt.

“Blijf dichtbij en laat de informatie stromen”

Zelis is geen gewone getuige. In deze rechtszaak is haar identiteit bijna vanzelfsprekend explosief: een voormalig OpenAI-werknemer, een voormalig OpenAI-directeur, een Neuralink-manager, een belangrijk persoon in de nauwe relatie van Musk, en de moeder van Musks vier kinderen.

Dus toen ze op het toneel verscheen, lette iedereen niet alleen op "wat weet ze", maar nog belangrijker: aan welke kant staat ze?



De OpenAI-kant probeert te bewijzen dat Musk geen voormalig oprichter is die volledig werd uitgesloten van OpenAI - hij ontdekte niet plotseling dat OpenAI vele jaren later was verslechterd en ging vervolgens boos voor de rechter.Mogelijk heeft hij altijd geweten wat er binnen het bedrijf gebeurde en had hij zelfs toegang tot informatie.

Het meest opvallende bewijsstuk is het sms-bericht. Uit informatie die tijdens het proces naar voren kwam, bleek dat Zelis in februari 2018 (toen Musk op het punt stond het OpenAI-bestuur te verlaten) aan Musk vroeg of hij ‘dicht bij OpenAI moest blijven’ om ‘de informatiestroom op gang te houden’.

Haar oorspronkelijke woorden waren:"Wil je dat ik dicht bij OpenAI blijf, zodat de informatie kan blijven stromen, of wil je dat ik uit elkaar begin te drijven? Het spel van vertrouwen wordt nu lastig, dus ik zou het op prijs stellen als je me kunt helpen hoe ik je waardig kan zijn."

Het antwoord van Musk was eenvoudig:blijf dichtbij komen. Maar hij voegde eraan toe: Tesla zal actief proberen drie of vier mensen van OpenAI af te pakken, en er zullen later meer mensen komen, maar het zal niet actief rekruteren.

Wat nog verwarrender is, is dat Musk zelf tijdens het kruisverhoor toegaf dat hij echt wilde weten wat er met OpenAI was gebeurd. Business Insider meldde dat toen OpenAI-advocaten vroegen naar het sms-bericht dat Zelis dicht bij OpenAI hield, Musk antwoordde: "Ik wil weten wat er aan de hand is."

Zodra deze zin uitkwam, was Musks ‘slachtofferverhaal’ niet zo zuiver.

Hij kon zeker zeggen dat hij de oprichter was die werd verraden. Maar OpenAI kan zich ook afvragen: als je via Zelis de interne dynamiek van OpenAI hebt begrepen, kun je dan nog steeds zeggen dat je volledig in het ongewisse blijft?

Het meest interessante aan de lijn van Zellis is echter dat het geen eenrichtingsaanval op Musk is.

Zellis zelf accepteert de rol van "Musk insider" niet. Uit openbare rapporten blijkt dat ze voor de rechtbank heeft ontkend dat ze interne OpenAI-informatie aan Musk heeft geleverd, en benadrukte dat haar loyaliteit niet is om een ​​bepaald persoon te dienen, maar om AI ten goede te laten komen aan de mensheid.

OpenAI wil haar in de ogen en oren van Musk kneden, maar ze weigert zich op die manier te definiëren.

Op subtielere wijze wakkerde haar getuigenis ook het vuur binnen OpenAI weer aan.

Zelis zei dat hij zich zorgen maakte over de mogelijke deal van OpenAI met kernfusiebedrijf Helion. De reden ligt erg gevoelig: Ultraman en Brockman zijn allebei investeerders in Helion, en het bedrijf had destijds geen formeel product.

Zellis zei in de rechtbank dat het incident haar 'heel uit de lucht kwam vallen' en vroeg zich af: waarom zou OpenAI een grote gok wagen op een speculatieve technologie?

Dit detail is zeer geschikt voor Musk: als OpenAI wil zeggen dat het alleen voor zijn missie gecommercialiseerd moet worden, moet het een andere vraag beantwoorden: zijn de persoonlijke investeringen, de samenwerking tussen bedrijven en het bestuur van het kernmanagement duidelijk uitgelegd?

De positie van Zellis in deze rechtszaak lijkt veel op een deur die op een kier staat. Aan de ene kant van de deur staat Musk, aan de andere kant de raad van bestuur van OpenAI.

OpenAI wil bewijzen dat Musk niet de persoon is die buiten de deur staat. Hij kan in ieder geval altijd het licht in de kier van de deur zien. Musk kan daarentegen zeggen dat wat er uit de kier tussen de deur komt juist de onduidelijke verhoudingen, belangen en governancevraagstukken binnen OpenAI zijn.

Zelis is niet de heldin van deze scène, maar ze is wel de gevaarlijkste tussenpersoon in alle suspensefilms: ze heeft misschien niet noodzakelijk de hele waarheid, maar ze kent beide kanten tegelijkertijd en zorgt ervoor dat beide kanten zich ongemakkelijk voelen.

"Ik kan de woorden van Ultraman niet vertrouwen"

Als de getuigenis van Zelis de privé-informatielijn tussen Musk en OpenAI voor de rechter bracht, dan heeft Mulati's video-getuigenis direct de vertrouwensscheuren binnen OpenAI blootgelegd, zodat wij deze kunnen zien.

Meera Mulati is geen gewone medewerker die vertrekt.

Ze is de voormalige CTO van OpenAI en was nauw betrokken bij de ontwikkeling en release van kernproducten zoals ChatGPT en DALL·E. Ze was ook een van de belangrijkste technische leiders in de jaren dat OpenAI verhuisde van een laboratorium naar een mondiaal AI-centrum.

In november 2023, nadat Altman plotseling door de raad van bestuur was ontslagen, werd Mulati ook aangesteld als interim-CEO, die korte tijd in de voorhoede van het machtscentrum van OpenAI stond. Later werd Altman hersteld en keerde ze terug naar de functie van CTO; in september 2024 kondigde ze haar vertrek uit OpenAI aan omdat ze tijd en ruimte wilde creëren voor haar eigen verkenning; daarna richtte ze een nieuw AI-bedrijf op, Thinking Machines Lab.



Op 6 mei werd Mulati’s videogetuigenis voor de rechtbank afgespeeld.

Ze zei:Altman creëerde "verwarring" en wantrouwen onder de leidinggevenden van OpenAI, zei verschillende dingen tegen verschillende mensen en handelde soms bedrieglijk.

De belangrijkste verdedigingslinie van OpenAI in deze rechtszaak is: commercialisering is geen verraad aan de missie, maar een manier om de missie levend te houden. Maar de getuigenis van Mulati maakte duidelijk: als de hoogste niveaus van het bedrijf elkaar niet vertrouwen, hoe kan het dan de buitenwereld ervan overtuigen dat het nog steeds vastberaden kan vasthouden aan zijn missie om ‘de hele mensheid ten goede te komen’?

The Verge onthulde een specifiek detail. Murati zei:Altman vertelde haar ooit dat het juridische team van OpenAI een nieuw model had goedgekeurd om de beoordeling van de veiligheidscommissie te omzeilen, omdat het model geen goedkeuring van de veiligheidscommissie voor de implementatie vereiste. Maar later vroeg ze het aan de algemeen adviseur van OpenAI en ontdekte dat deze verklaring niet waar was.

Wat OpenAI altijd tegen de buitenwereld heeft gezegd, is "ervoor te zorgen dat AGI de hele mensheid ten goede komt"; Wat de buitenwereld vooral moet laten geloven, is dat zij niet alleen de sterkste modellen kan maken, maar deze modellen ook veilig, transparant en verantwoord kan beheren. Maar nu zei de voormalige CTO voor de rechtbank dat hij de verklaring van de CEO was gaan verifiëren vanwege problemen met de veiligheidscontrole, maar ontdekte dat deze niet correct was.

Dit is niet alleen een kwestie van managementstijl, het is een kwestie van vertrouwen.

Als iemand die volledig aan de kant van Musk staat Altman bekritiseert, kan de buitenwereld ook zeggen dat dit een processtrategie is. Maar Mulati niet. Ze werd door OpenAI naar de functie van interim-CEO gepusht en bleef als CTO dienen nadat Altman was hersteld. Haar relatie met OpenAI is niet die van een buitenstaander, maar die van de voormalige kernlaag.

Dit is ook waar Musk Square het gemakkelijkst te gebruiken is. Mulati’s getuigenis gaf Musk zojuist een goed steunpunt: OpenAI, een bedrijf dat beweert de toekomst van de mensheid te beschermen, kent interne ondoorzichtigheid, wantrouwen en bestuursrisico’s.

Met andere woorden, Mulati’s videogetuigenis duwde de vraag van “Heeft OpenAI zijn oorspronkelijke bedoeling verraden” naar een nog onaangenamere vraag:

Als OpenAI zijn voormalige CTO en CEO niet eens volledig kan vertrouwen, hoe kan het dan het publiek ervan overtuigen dat het AGI namens de hele mensheid kan beheren?

Trouwens, Mulati is niet de enige OpenAI-manager aan wie is blootgesteld dat hij op gespannen voet staat met Ultraman. Eerder uitte Sarah Friar, CFO van OpenAI, ook haar zorgen over het plan van Altman om de beursgang al eind 2026 te vervroegen.

Altman is misschien wel een van de beste verhalenvertellers in Silicon Valley, maar hoe mooi het verhaal ook verteld wordt, het kan de feiten niet vervangen. Ook zijn omgeving is niet monolithisch.

Het wordt steeds lelijker en het wordt steeds spannender

Als we het hebben over de openingsverklaring, lijkt deze rechtszaak op een Silicon Valley-versie van een commerciële blockbuster: Musk beschuldigde OpenAI ervan zijn oorspronkelijke bedoelingen te hebben verraden, en OpenAI vocht terug tegen Musk en slaagde er niet in de controle te verwerven.

Toen, op 6 mei, veranderde het plotseling in een ander soort drama: "Wie heeft met wie privé contact", "Wist je wat er binnen gebeurde via haar?", "Waarom kun je de woorden van de CEO niet vertrouwen"...

Dit lijkt veel op een paleisdrama. Het meest spannende in het stuk is vaak niet wie de keizer vandaag bevoordeelt en wie hij morgen afzet, maar dat iedereen in het paleis een klein geheim kent, iedereen een draad in zijn hand heeft, en iedereen zowel een schaakstuk is als een bewijs voor anderen.

Zelis leek op een deur die niet goed gesloten was, en aan elke kant kon je een beetje licht van de andere kant zien komen; Mulati was als een persoon die uit de binnenhal kwam en onthulde dat de binnenkant van de paleismuur helemaal niet stabiel was.

De getuigenissen van de twee mensen leken op twee messen: de ene sneed naar Musk en de andere stak OpenAI neer. Musk wilde een oprichter spelen die verraden werd, maar het sms-bericht van Zelis maakte zijn script modderig; OpenAI wilde een idealist spelen die gedwongen werd commercieel te worden, maar Mulati's getuigenis zorgde er ook voor dat het zijn naam verloor.

Op dit punt verandert de rechtszaak in iets dat nog gênanter is: iedereen probeert de andere partij te ondermijnen. Op het podium praat iedereen over de algehele situatie, maar buiten het podium gaat het om informatie, relaties, controle en grenzen van belangen.

Iedereen had het over gerechtigheid, maar wat de rechtbank uiteindelijk ontdekte waren allemaal oude rekeningen.