In een baan boven de Andes in het zuiden van Peru fotografeerde een astronaut aan boord van het Internationale Ruimtestation (ISS) de gletsjers en bergmeren van het Vilcanota-gebergte. De bergketen bevat de op één na grootste gletsjerbergketen van Peru. De diepblauwe tint van Laguna Sibinacocha contrasteert met het heldere ijs en de sneeuw van de bovenloop van de bergen, terwijl de kleinere gletsjermeren, zoals Lagunas Singrenacocha en Amayuni, lichtere blauwe tot blauwgroene tinten vertonen.
Op 31 mei 2023 maakten astronauten op het internationale ruimtestation prachtige foto's van het Andesgebergte in het zuiden van Peru. Het ijskoude landschap hoog in de Andes is bezaaid met kleurrijke gletsjermeren en verweerde rotsen.
Moraine markeert het historische pad van de gletsjers die deze meren voedden. Het Sibinacochameer (Laguna Sibinacocha) is op het langste punt ongeveer 18 kilometer lang en het water mondt uiteindelijk uit in de Amazone.
Linksonder op de foto, ten zuiden van Nevado Auzangate, kun je enkele "regenboogbergen" zien waarvan de toppen rood lijken. Miljoenen jaren van erosie en verwering hebben deze bergen hun verschillende tinten gegeven. Deze bergen hebben een grote culturele betekenis voor de lokale bevolking en zijn vanwege hun unieke kleuren bekende toeristische trekpleisters geworden.
De hier afgebeelde ijskappen en gletsjers worden lage breedtegraden of tropische gletsjers genoemd en werden oorspronkelijk gevormd tijdens de laatste ijstijd. Hoewel ze in de tropen liggen, behouden deze bergen het hele jaar door een permanente ijslaag als gevolg van koelere temperaturen op grotere hoogten. De naburige Quelkaya-ijskap is de grootste tropische ijskap ter wereld.
Gletsjers in de tropen dreigen te verdwijnen als de temperatuur stijgt als gevolg van de klimaatverandering. Al tientallen jaren verzamelen astronauten beelden van gletsjers over de hele wereld, waarbij ze veranderingen documenteren, zoals het terugtrekken van gletsjertongen.
Astronautenfoto ISS069-E-16604-16613 is gemaakt op 31 mei 2023 met een Nikon D5 digitale camera met een brandpuntsafstand van 400 mm. Foto met dank aan de Earth Observation Facility van de bemanning van het International Space Station en de Earth Science and Remote Sensing Division van het Johnson Space Center. Deze foto is gemaakt door bemanningsleden van Expeditie 69. Afbeeldingen worden bijgesneden en verbeterd om het contrast te verbeteren en lensartefacten te verwijderen. Het International Space Station Program ondersteunt het laboratorium als onderdeel van het International Space Station National Laboratory om astronauten te helpen foto's van de aarde te maken die het meest waardevol zijn voor wetenschappers en het publiek, en deze beelden gratis beschikbaar te maken op internet. Onderschrift afbeelding door Sara Schmidt van GeoControl Systems, het JETS-contract van NASA-JSC.