Het verfijnen van selfies en het toepassen van zachte filters zijn lange tijd een dagelijks onderdeel geweest van de online sociale interacties van moderne mensen. We denken altijd dat het retoucheren van foto's een willekeurige esthetische voorkeur is. We weten niet dat elke operatie om het gezicht af te slanken, de ogen te vergroten of de huidskleur lichter te maken een reeks geheime esthetische regels verbergt, die ook de diepe verschillen in regionale economische en sociale mentaliteit weerspiegelen.
Een artikel met de titel"Je beste zelf bereiken: hoe sociaal-economische variatie en culturele waarden digitale schoonheidstrends vormgeven"Baanbrekend onderzoek onthult de universele logica achter het retoucheren van digitale foto's:
Er zijn duidelijke problemen bij het retoucheren van openbare foto'sBabyschema Esthetische neiging.
Simpel gezegd,Mensen zullen opzettelijk hun gezicht aanpassen om jeugdige kenmerken te krijgen: de gezichtsvorm korter en smaller maken, de ogen groter en ronder maken, de verhoudingen van mond en neus verfijnen, terwijl ze steevast een witte en doorschijnende huidskleur nastreven.
Deze esthetische voorkeur, die voortkomt uit het menselijk instinct, is door de popularisering van fotobewerkingstechnologie een universeel schoonheidsparadigma geworden.
Onderzoek de meest cognitief subversieve ontdekking,Het is een prachtige omgekeerde relatie tussen montagestijl en regionaal economisch niveau..
Vrouwen in gebieden met een relatief vlakke economische ontwikkeling geven de voorkeur aan de ultieme infantiele retoucheerstijl, waarbij een zachtaardig en onschadelijk beeld ontstaat door de zachte en schattige kenmerken van baby's te versterken.
Vrouwen in economisch ontwikkelde gebieden zijn daarentegen terughoudender in hun technieken voor het retoucheren van foto's en zijn niet langer geobsedeerd door jeugdfilters. Ze geven er de voorkeur aan de originele contouren te behouden, nette texturen te benadrukken en een volwassen, zelfverzekerde en ontspannen persoonlijke uitstraling na te streven.
Dit verschil gaat niet over esthetische kwaliteit, maar over een waarheidsgetrouwe weerspiegeling van de mentaliteit van die tijd.
In een omgeving met relatief beperkte economische middelen is het waarschijnlijker dat een zachte en kinderlijke uitstraling door het publiek wordt geaccepteerd en positief beoordeeld, wat een impliciete manier is om sociale punten te behalen.
In een economisch ontwikkelde omgeving wordt individuele waarde meer bepaald door bekwaamheid en temperament. Jongere filters op uiterlijk zijn niet langer een sociale noodzaak, en ware en unieke zelfexpressie is de hoofdstroom van de esthetiek geworden.
Van het waanzinnige streven naar kinderlijke schoonheid tot de rustige acceptatie van inheemse texturen: de transformatie van digitale esthetiek is in wezen een transformatie van sociaal vertrouwen.
Filters zijn nooit een simpele aanpassing van het uiterlijk, maar een stille keuze voor gewone mensen om zich aan te passen aan hun leefomgeving en in te spelen op maatschappelijke verwachtingen.
De beste manier om jezelf vorm te geven is nooit een uniform, perfect sjabloon te kopiëren, maar los te komen van de ketenen van de esthetiek en de unieke, originele charme te omarmen.