Het Britse Lagerhuis zal op 8 december debatteren over de introductie van een nationale digitale identiteitskaart (digitale identiteitskaart). Een gerelateerde petitie heeft bijna 3 miljoen handtekeningen ontvangen op de parlementaire website, wat de grote publieke bezorgdheid en onenigheid over deze kwestie weerspiegelt. Er bestaat nog steeds geen nationaal uniform identiteitskaartsysteem in Groot-Brittannië, en inwoners gebruiken paspoorten en rijbewijzen meestal als hun belangrijkste identificatiedocumenten; Tijdens de jaren 2000, toen Tony Blair aan de macht was, probeerde de regering een fysiek identiteitskaartplan in te voeren, maar dit werd uiteindelijk opgeschort vanwege de publieke opinie en politieke tegenstand.
Aan de vooravond van dit debat waarschuwde de Britse organisatie voor digitale rechten Open Rights Group (ORG) publiekelijk dat het digitale identiteitsplan dat door de overheid wordt gepromoot in wezen een ‘digitale surveillance-infrastructuur’ opbouwt die de sociale levensstijl fundamenteel kan veranderen. De organisatie wees erop dat zodra een nationaal digitaal identiteitssysteem is geïmplementeerd, ‘mission creep’ bijna onvermijdelijk zal zijn, en dat mensen gedwongen zullen worden dit identiteitssysteem in steeds meer dagelijkse scenario’s te gebruiken, waardoor de deur wordt geopend voor de staat om ongekende tracking en registratie van interacties tussen individuen en de overheid uit te voeren.
Sara Chitseko, programmamanager van het Pre-Crime Programma van ORG, zei dat de misleidende praktijken van de huidige autoriteiten bij het bevorderen van het gebruik van digitale identiteiten het vertrouwen van het publiek in het programma verder aantasten. Ze benadrukte dat zelfs als we de positie van digitale rechten terzijde schuiven, er argumenten voor en tegen de introductie van een digitaal identiteitssysteem zijn die de aandacht verdienen, maar dat de overheid duidelijkere instructies moet geven over transparantie en het stellen van grenzen.
Als argument haalde de Open Rights Group een nieuwe studie aan over het huidige elektronische visumsysteem (eVisa) in Groot-Brittannië, met het argument dat dit digitale identiteitssysteem voor immigrantengroepen een “les” heeft opgeleverd voor de landelijke promotie van digitale ID’s. Onderzoek toont aan dat het eVisa-systeem vol zit met problemen zoals gegevensfouten, technische storingen en netwerkonderbrekingen, waardoor veel immigranten op kritieke momenten hun legale verblijfsstatus in Groot-Brittannië niet kunnen bewijzen. Als gevolg hiervan is hen de toegang tot het verblijf geweigerd, zijn hun arbeids- of hypotheekverplichtingen ingetrokken en zijn zij in extreme gevallen zelfs dakloos geworden.
Privacygroepen benadrukken dat de drang naar een nationaal digitaal ID-systeem om het immigratiebeleid af te dwingen niet logisch gerechtvaardigd is, omdat het bestaande immigratiebeheer geen set digitale ID's vereist die alle inwoners dekt. ORG bepleit dat de regering prioriteit moet geven aan het repareren en verbeteren van bestaande systemen zoals eVisa, in plaats van nog eens ongeveer 1,8 miljard pond te investeren in het opzetten van wat zij een ‘bewakingsprogramma voor de hele bevolking’ noemt. Deze kritiek voegt een nieuwe focus van controverse toe aan het komende debat over digitale identiteit in het Lagerhuis, en benadrukt ook de spanning tussen privacybescherming en publieke belangstelling voor de vooruitgang van digitale overheidszaken.