NASA's Hubble-ruimtetelescoop heeft een gedetailleerd beeld vastgelegd van NGC 6951, een beroemd sterrenstelsel in het sterrenbeeld Cepheus. Dit sterrenstelsel staat bekend om zijn geschiedenis van stervorming, unieke classificatie en meerdere supernova-gebeurtenissen, waardoor astronomen waardevolle inzichten krijgen in de werking van het universum.
De Hubble-ruimtetelescoop heeft dit complexe beeld vastgelegd van NGC 6951, het Cepheus-stelsel. Beeldcredits: NASA Hubble Space Telescope, ESA, A. Filippenko (University of California, Berkeley), R. Foley (University of California, Santa Cruz), C. Kilpatrick (Northwestern University) en D. Sand (University of Arizona); Verwerking: Gladys Koher (NASA/The Catholic University of America)
Helderblauwe spiraalarmen wervelen rond het lichtgevende witte centrum van dit sterrenstelsel. Deze nieuwe afbeelding van de NASA Hubble Space Telescope toont NGC 6951, een tussenliggend spiraalstelsel op 78 miljoen lichtjaar afstand in het sterrenbeeld Cepheus.
NGC 6951 werd onafhankelijk ontdekt door de Franse astronoom Jerome Coggia in 1877 en de Amerikaanse astronoom Lewis Swift in 1878. De geschiedenis van de sterren heeft de belangstelling van wetenschappers gewekt. De stervormingssnelheid van het sterrenstelsel bereikte ongeveer 800 miljoen jaar geleden een hoogtepunt, waarna het 300 miljoen jaar stil bleef voordat er weer sterren werden gevormd. De gemiddelde leeftijd van sterrenhopen, of groepen van door zwaartekracht gebonden sterren in dit sterrenstelsel, is 200 tot 300 miljoen jaar oud, hoewel sommige clusters wel een miljard jaar oud zijn. Turbulente gasgebieden (weergegeven in donkerrood) omringen helderblauwe gaatjes (sterrenhopen).
Astronomen classificeren NGC 6951 over het algemeen als een Type II Seyfert-sterrenstelsel, een actief sterrenstelsel dat grote hoeveelheden infraroodstraling uitzendt en langzaam bewegend gasvormig materiaal nabij het centrum heeft. Sommige astronomen classificeren NGC 6951 als een Low Ionization Nuclear Emission Line Region (LINER)-stelsel, dat vergelijkbaar is met een Type II Seyfert-stelsel, maar een koelere kern heeft die zwak geïoniseerde of neutrale atomen zoals zuurstof, stikstof en zwavel uitzendt. Het hele sterrenstelsel heeft een diameter van ongeveer 75.000 lichtjaar en is zichtbaar vanaf het noordelijk halfrond vanwege de nabijheid van de noordelijke hemelpool.
NGC 6951 heeft een superzwaar zwart gat in het centrum, omgeven door een ring van sterren, gas en stof met een doorsnede van ongeveer 3700 lichtjaar. Deze ‘ring’ is tussen de 1 en 1,5 miljard jaar oud en vormt al een groot deel van die tijd sterren. Wetenschappers speculeren dat interstellair gas door de dichte stervormige staven van de Melkweg naar de perinucleaire ring stroomt en zo nieuw materiaal levert voor stervorming. Tot 40% van de massa in de ring is afkomstig van relatief jonge sterren van minder dan 100 miljoen jaar oud. Spiraalvormige stofbanen, weergegeven in donkeroranje, verbinden het centrum van de Melkweg met de buitenste gebieden en verschaffen zo meer materiaal voor toekomstige stervorming.
Sommige sterren in NGC 6951 hebben ook gruwelijke stellaire explosies meegemaakt die supernova's worden genoemd; astronomen tellen de afgelopen 25 jaar maar liefst zes supernova's in dit sterrenstelsel. Wetenschappers blijven NGC 6951 bestuderen om de omgeving die supernova's produceert beter te begrijpen. Het bestuderen van supernova-emissie helpt astronomen de voorloperster, zijn leeftijd, helderheid en locatie te begrijpen. De afbeelding maakt gebruik van gegevens van de Hubble Wide Field Camera 3 (WFC3) en de Advanced Camera for Surveys (ACS). Gegevens werden uitgevoerd onder zichtbaar en infrarood licht.