Begrijpen waarom we te veel ongezond voedsel eten, is lange tijd een mysterie geweest. Hoewel we weten welke kracht voedsel heeft om onze keuzes te beïnvloeden, is het precieze circuit in de hersenen daarachter minder duidelijk. De nervus vagus stuurt interne sensorische informatie van de darmen naar de hersenen over de voedingswaarde van voedsel. De moleculaire basis van beloning in de hersenen die verband houdt met wat we eten, is echter nog niet volledig begrepen.

Het blootleggen van hunkering naar vet en suiker

Nu heeft een nieuwe studie, gepubliceerd in het tijdschrift Cell Metabolism door een team van het Monell Chemical Senses Center, de geheimen van de innerlijke neurale bedrading blootgelegd, waardoor verschillende routes voor hunkering naar vet en suiker aan het licht zijn gekomen, en een zorgwekkend resultaat: het combineren van deze routes kan ons verlangen om meer te eten dan we normaal zouden doen overdreven aanwakkeren.

"Voedsel is de ultieme versterker van de natuur", zegt Monel-wetenschapper Dr. Guillaume de Lartigue, hoofdauteur van de studie. "Maar waarom vet en suiker bijzonder aantrekkelijk zijn, is een mysterie geweest. We hebben nu vastgesteld dat zenuwcellen in de darmen, in plaats van smaakcellen in de mond, de belangrijkste drijfveren zijn. We ontdekten dat vet en suiker verschillende darm-hersenbanen recruteren, wat verklaart waarom donuts zo onweerstaanbaar zijn."

Uiteindelijk werpt deze studie licht op de factoren die ‘motivationeel’ eetgedrag controleren, wat suggereert dat een onbewust, intrinsiek verlangen om een ​​dieet met veel vet en suiker te consumeren het potentieel heeft om dieetinspanningen tegen te gaan. "

In deze illustratie navigeren vet, suiker en een combinatie van deze twee (chocolade) door het doolhof van de darmen en hersenen. Het blauwe pad vertegenwoordigt het pad van suiker, het groene pad vertegenwoordigt het pad van vet en het gele pad vertegenwoordigt de gecombineerde effecten van vet en suiker. Elke route leidt naar de hersenen, maar de gecombineerde route heeft een grotere impact en veroorzaakt een toename van de dopamine-afgifte in beloningscircuits, wat het synergetische effect van de combinatie van vet en suiker op neurale reacties benadrukt. Beeldcredits: Bewerkt door Isadora Braga van het De La Tigue Laboratory van het Monell Center

Geavanceerde technologie onthult de verbinding tussen darmen en hersenen

Het team gebruikte geavanceerde technologie om vet- of suikerneuronen in het vaguszenuwstelsel rechtstreeks te manipuleren en toonde aan dat beide typen neuronen de afgifte van dopamine in het beloningscentrum van de muizenhersenen veroorzaken. Ze ontdekten twee gespecialiseerde zenuwbanen: de ene naar vet en de andere naar suiker. Deze circuits vinden hun oorsprong in de darmen en transporteren informatie over wat we eten naar de hersenen, waardoor het verlangen naar voedsel ontstaat.

Om de effecten van vet en suiker op de hersenen te bepalen, gebruikte het team licht om de nervus vagus in de darmen te stimuleren. Dit zorgt er op zijn beurt voor dat de muizen actief op zoek gaan naar prikkels, in dit geval naar voedsel, waardoor deze circuits worden geactiveerd. De bevindingen suggereren dat suiker en vet worden waargenomen door verschillende neuronen van de nervus vagus en deelnemen aan parallelle maar verschillende beloningscircuits om voedingsstofspecifieke versterking te controleren.

Effecten van het combineren van vetten en suikers

Dat is nog niet het einde. Het team ontdekte ook dat het tegelijkertijd activeren van de vet- en suikercircuits resulteerde in een krachtig synergetisch effect. "Het is als een klap voor het beloningssysteem van de hersenen", zei De Lartigue. "Zelfs als de totale calorie-inname uit suiker en vet hetzelfde blijft, zorgt de combinatie van vet en suiker ervoor dat de muizen meer dopamine vrijgeven, wat uiteindelijk tot overeten leidt."

Deze ontdekking werpt licht op waarom een ​​dieet zo uitdagend kan zijn. Het menselijk brein kan slim geprogrammeerd zijn om voedselcombinaties met een hoog vetgehalte en een hoog suikergehalte te zoeken, ongeacht of mensen zich daar bewust tegen verzetten. "De communicatie tussen onze darmen en hersenen vindt plaats onder het bewustzijnsniveau", zegt de Lartigue. Het kan zijn dat we naar dit soort voedsel verlangen zonder het zelfs maar te beseffen. "

Toekomstige implicaties en strategieën tegen obesitas

Het onderzoeksteam voorspelt dat deze onderzoeksrichting hoop biedt voor de toekomstige ontwikkeling van strategieën en behandelingen tegen obesitas. Het richten op en moduleren van beloningscircuits in de darmen en hersenen zou een nieuwe manier kunnen zijn om ongezonde eetgewoonten te beteugelen.

Het begrijpen van het bedradingsschema van onze aangeboren motivaties voor het consumeren van vet en suiker is de eerste stap in het opnieuw bedraden van ons. Dit onderzoek biedt opwindende mogelijkheden voor gepersonaliseerde interventies om mensen te helpen gezondere keuzes te maken, zelfs wanneer ze worden geconfronteerd met verleidelijke voedselopties.

Samengestelde bron: ScitechDaily