Nieuw onderzoek benadrukt de dubbele rol van VEGF-C-producerende macrofagen in borsttumoren, die metastase naar minder schadelijke gebieden kunnen leiden en nieuwe wegen kunnen openen voor gerichte kankertherapie. Een nieuwe studie van het Karolinska Institutet, gepubliceerd in het tijdschrift Cell, toont aan dat tumor-geassocieerde macrofagen (witte bloedcellen in borsttumoren) de verspreiding van kankercellen naar andere organen zowel kunnen helpen als belemmeren.
Onderzoekers ontdekten dat macrofagen die een stof produceren die VEGF-C wordt genoemd, de verspreiding van borstkanker naar de longen verminderen, maar de verspreiding naar de lymfeklieren vergroten. Dit kan gevolgen hebben voor de prognose en behandeling van borstkanker.
Borstkanker is een van de meest voorkomende vormen van kanker ter wereld en de meeste gevallen zijn hormoonafhankelijk en kunnen worden behandeld met hormoontherapie. Maar zelfs jaren na de diagnose kan borstkanker zich nog steeds verspreiden naar andere delen van het lichaam, zoals de longen, hersenen en beenmerg. Het is niet helemaal duidelijk wat dit langetermijnrisico veroorzaakt, maar een mogelijke factor zijn witte bloedcellen die tumorgeassocieerde macrofagen (TAM's) worden genoemd. TAM's zijn overvloedig aanwezig in borsttumoren en spelen een dubbele rol bij het bevorderen en belemmeren van de verspreiding van kankercellen. Specifiek zijn perivasculaire TAM's een subpopulatie die rond bloedvaten is gewikkeld. Ze kunnen de vasculaire functie reguleren, kankercellen begeleiden of voorkomen dat ze de bloedvaten binnendringen, waardoor de mogelijkheid wordt beïnvloed dat kankercellen zich naar andere organen verspreiden.
Charlotte Roney, universitair hoofddocent bij de afdeling Oncologie Pathologie, en collega's bestudeerden een speciaal type TAM's die een stof produceren die VEGF-C wordt genoemd. Het is bekend dat deze stof de vorming van nieuwe lymfevaten in tumoren beïnvloedt, waardoor de uitzaaiing van kankercellen naar andere organen wordt bevorderd. De onderzoekers ontdekten echter dat TAM's die VEGF-C tot expressie brengen een dubbel effect hadden: ze verminderden de verspreiding van borstkanker naar de longen, maar verhoogden tegelijkertijd de verspreiding naar de lymfeklieren.
Klinische betekenis en mechanismen
De onderzoekers bestudeerden deze relatie ook in klinische gegevens van borstkankerpatiënten. Ze ontdekten dat de aanwezigheid van VEGF-C-positieve TAM's geassocieerd was met een verminderde ernst van de ziekte. Vanuit dit oogpunt zijn deze TAM's niet alleen helpers bij de uitzaaiing van kankercellen, maar ook strategische gidsen die kankercellen begeleiden om naar minder schadelijke routes te migreren.
Hoe doen deze TAM's dit? De onderzoekers stelden twee mogelijke mechanismen voor. Ten eerste normaliseerden TAM's die vasculaire endotheliale groeifactor-C tot expressie brengen de bloedvaten van de tumor, waardoor ze beter georganiseerd en minder lekken. Ten tweede stimuleren deze macrofagen de lymfangiogenese, de vorming van nieuwe lymfevaten, die de verspreiding van kankercellen naar de lymfeklieren bevordert.
Alles bij elkaar onthullen de paradoxale effecten van TAM's die VEGF-C tot expressie brengen een fijnafstemming in de tumoromgeving. Deze macrofagen bevorderen niet alleen de uitzaaiing van kankercellen, maar worden ook ‘strategische gidsen’ die het lot van kankercellen beïnvloeden. Het begrijpen van dit proces biedt potentiële implicaties voor therapeutische interventies, waarbij deze paradox misschien wordt benut om metastase te voorkomen of om te leiden naar minder schadelijke routes.
Samengestelde bron: ScitechDaily