De National Aeronautics and Space Administration (NASA) heeft onlangs een noodruimtemissie gelanceerd om te proberen te voorkomen dat de Swift-observatiesatelliet, die al meer dan twintig jaar in gebruik is, uit de hand loopt in de atmosfeer van de aarde en dit jaar opbrandt. Deze satelliet werd in 2004 in een baan om de aarde gelanceerd en wordt voornamelijk gebruikt om gammaflitsen waar te nemen. Het is een belangrijk wetenschappelijk hulpmiddel voor het bestuderen van de vroege evolutie van het universum. Recente frequente zonnestormen hebben zijn baan echter voortdurend verstoord, waardoor de vlieghoogte steeds verder afneemt, en momenteel draait hij slechts op een hoogte van ongeveer 224 mijl (ongeveer 360 kilometer) om de aarde. Als er niets aan wordt gedaan, kan Swift al dit jaar worden weggenomen en in de atmosfeer worden gesloopt als gevolg van overmatige verzwakking van de baan.

Om de levensduur van Swift te verlengen, heeft NASA ruimtevaartstartup Katalyst Space Technologies gecontracteerd om een ​​'reddingsoperatie' in de ruimte uit te voeren. Het door Katalyst ontwikkelde Link-ruimtevaartuig werd vrijdag gelanceerd. Het doel is om met succes naast Swift af te spreken, die zelf geen voortstuwingssysteem heeft, en vervolgens het driearmige grijpmechanisme op zijn lichaam te gebruiken om mechanisch verbinding te maken met Swift om de orbitale hoogte van het hele platform als geheel te verhogen. De huidige baanhoogte van Swift bedraagt ​​ongeveer 360 kilometer, en Link is van plan om hem na de koppeling ongeveer 240 kilometer te verhogen, waardoor hij weer in een baan komt die dicht bij zijn oorspronkelijke ontwerp ligt, waardoor de snelheid van het daaropvolgende verval van de baan aanzienlijk wordt vertraagd.

Deze missie is niet alleen technisch uitdagend, maar ook zeldzaam is de snelheid van de voorbereiding: het duurde slechts ongeveer negen maanden vanaf het contract tot de lancering. De reden waarom NASA zo'n 'reddings'-tijdschema nodig heeft, is omdat schattingen aantonen dat de baan van Swift rond oktober van dit jaar zo laag zal zijn dat Swift niet langer effectief kan worden gered via deze methode. Gedurende deze periode moest Katalyst een complete reeks processen voltooien, zoals missieontwerp, voltooiing van ruimtevaartuigoplossingen, productie, testen en lanceringscoördinatie, met een totale investering van ongeveer 30 miljoen dollar. Vergeleken met de kosten van Swift zelf, die ongeveer 500 miljoen dollar bedragen, kan deze reddingsoperatie in de ruimte worden beschouwd als een kosteneffectieve poging tot levensverlenging.

De volledige naam van Swift is het Neil Gehrels Swift Observatorium. Dit ruimteobservatorium richt zich al jaren op de observatie en het onderzoek van gammaflitsen, kosmische gebeurtenissen met extreem hoge energie. Aangenomen wordt dat gammaflitsen nauw verband houden met de ineenstorting van massieve sterren, de vorming van zwarte gaten en gewelddadige hemelactiviteiten in het vroege heelal. Daarom worden de langetermijnobservatiegegevens van Swift beschouwd als een belangrijke basis voor het begrijpen van de vroege geschiedenis van het universum en de hoogenergetische astrofysische processen. Om deze reden zal NASA deze ongekende commerciële ‘drag-to-orbit’-operatie in de ruimte promoten op een kritiek moment wanneer de satelliet zijn latere jaren ingaat en zijn baan met ernstige verzwakking wordt geconfronteerd, om de levensduur van deze waardevolle wetenschappelijke apparatuur zoveel mogelijk te verlengen.

Momenteel is het Link-ruimtevaartuig in zijn vooraf bepaalde baan terechtgekomen en zal vervolgens een reeks manoeuvres en standcontrole uitvoeren om Swift geleidelijk te naderen en uiteindelijk de mechanische koppeling te voltooien. Na het succesvol verhogen van de baanhoogte zal Swift naar verwachting zijn observatiemissie voortzetten en meer gegevens leveren voor de studie van hoogenergetische gebeurtenissen in het universum. Deze operatie wordt ook beschouwd als een nieuw voorbeeld van commerciële lucht- en ruimtevaart die deelneemt aan onderhoud en levensduurverlenging in de ruimte. In de toekomst kunnen vergelijkbare oplossingen voor "levensverlenging" worden geboden voor meer verouderende ruimtevaartmiddelen.