Als reactie op de beschuldiging van professor Xiao Ying van ‘papierfraude’ tegen mij

Professor Xiao Ying somde 23 ‘valse’ beschuldigingen op tegen mijn masterscriptie. Veel van de beschuldigingen zijn ernstig onwaar. Hier zijn slechts enkele voorbeelden.

01

Gezond verstand-verklaringen behandelen als ‘plagiaat’

De beschuldiging van professor Xiao Ying: Het begin van de samenvatting van het artikel "overlapt in hoge mate de tekst" van een ander artikel, wat neerkomt op plagiaat zonder annotatie.

feit: De eerste zin van mijn samenvatting is: "Mary Shelley (1797-1851) is een beroemde gotische roman en de auteur van 's werelds eerste sciencefictionroman "Frankenstein".

Dit zijn namen van mensen, boeken en genres. Iedereen ter wereld die dit boek introduceert, moet dit soort samenvattingen gebruiken.

02

Echte citaten behandelen als “verzonnen”

De beschuldiging van professor Xiao Ying: De in de krant geciteerde inscriptie van Milton's "Paradise Lost" is "valse verzinsel", en de mate van fraude is extreem hoog.

feit: Deze inscriptie staat sinds de eerste publicatie in 1818 op de titelpagina van "Frankenstein". Het is meer dan tweehonderd jaar geleden dat deze werd gepubliceerd. Er wordt gezegd dat het “vals en verzonnen” is, zonder enige basis.

03

Gebruik AI-chatscreenshots als bewijs

De beschuldiging van professor Xiao Ying: De samenvatting van de plot van "The Last Man" in de krant bevat "veel verkeerde vertalingen", en de mate van vervalsing is gemiddeld.

feit: Deze paragraaf is mijn algemene beschrijving van de inhoud van "The Last Man Standing". Deze roman speelt zich af in het Verenigd Koninkrijk aan het einde van de 21e eeuw. De monarchie die plaats maakt voor de republiek is de kernsetting aan het begin van de roman. De auteur maakt een samenvatting op basis van de tekst van de roman, en er is geen sprake van 'verkeerde vertaling' of 'verzinsel'.

Waar vooral serieus op moet worden gewezen, is dat de aanklager in dit artikel screenshots van de reacties van ChatGPT als ‘bewijs’ heeft gebruikt – waarbij hij de uitvoer van de chatbot heeft gebruikt om een ​​in 2018-2019 geschreven proefschrift te beschuldigen van ‘vals’. Dergelijk materiaal heeft geen enkel academisch bewijseffect, en de verschijning ervan weerspiegelt zelf de willekeur van de bewijsverzameling in deze beschuldiging.

04

het behandelen van plotsamenvattingen als onwaarheden

De beschuldiging van professor Xiao Ying: De plotsamenvatting van de krant van Mary Shelley's roman "Mathilda" is "geknoei", en de mate van vervalsing is hoog. De inhoud die hij als 'verzonnen' bestempelde, omvatte: de incestueuze liefde van de vader voor zijn dochter, de verschijning van een jonge vrijer, de ondervraging van de dochter en de zelfmoord van de vader door in de zee te verdrinken.

feit: Elk van de bovenstaande plots is in de roman geschreven. Er bestaat nog steeds geen Chinese vertaling van deze roman - er is slechts één mogelijkheid om de plot van een boek als "verzinsel" te beschuldigen: de persoon die de beschuldiging uit, heeft het boek niet gelezen.

Hij beschuldigde de plotsamenvatting van "Never Let Me Go" ervan "ten onrechte verzonnen" te zijn. Op dezelfde manier had professor Xiao Ying het originele werk niet gelezen en beoordeelde hij de plot alleen via de "achteromslag" als "vals".

05

Behandel normale offertes als verzinsels

Beschuldiging van professor Xiao Ying: De passages die in Godwins 'A Theory of Political Justice' in de krant worden aangehaald, vormen 'verzinsel/manipulatie'.

Feiten: Het bewijsmateriaal dat hij zelf presenteerde, toonde aan dat mijn citaat consistent was met de vertaling op pagina's 85 tot 86 van de editie van 1980 van de Commercial Press - zijn bewijsoverzicht gaf geen enkele inhoud aan die ik "verzonnen" had.

06

Behandel persoonlijke meningen als academische normen

Beschuldiging van professor Xiao Ying: Toen de krant de drie door Monster voorgelezen boeken besprak ("Paradise Lost", "Celebrities" en "The Sorrows of Young Werther"), was de schrijfvolgorde anders dan de volgorde waarin de titels van de boeken in de originele tekst van de roman stonden, wat neerkwam op "onwaarheid".

Feit: dit is de samenvatting en uitleg van de auteur van de plot in "Frankenstein" waarin het monster drie boeken vindt en leest. De drie boeken - "Paradise Lost", "Biographies" en "The Sorrows of Young Werther" - verschijnen allemaal echt in de originele werken, en de titels, plots en lezingen komen allemaal overeen met de originele werken. Het proefschrift rangschikt de verklarende volgorde van de drie boeken volgens de behoeften van het betoog. Dit is een methode van schrijven en argumenteren, waarbij de authenticiteit van citaten, annotaties of documentaire informatie niet betrokken is, en heeft niets te maken met "vervalsing".

Wat betreft de manier waarop de spirituele ontwikkeling van het monster moet worden geïnterpreteerd, kan professor Xiao Ying zijn eigen mening hebben, maar de verschillen in academische interpretatie zijn een meningsverschil en geen 'academisch wangedrag'.

Door interpretaties die afwijken van het eigen begrip ‘vals’ te noemen, vervagen de grenzen tussen academische kritiek en academische beoordeling.

Op basis hiervan reageer ik als volgt positief op de vier kernbeschuldigingen van professor Xiao Ying:

1. Beschuldigingen van "plagiaat" en "papierwassen" - ongegrond

De artikelen in kwestie zijn óf publieke, op gezond verstand gebaseerde uitspraken, óf het zijn bibliografische problemen die worden veroorzaakt door het verkeerd labelen van edities of het ontbreken van annotaties in citaten met duidelijke bronnen.

De auteur heeft zich de originele uitingen van anderen niet als de zijne toegeëigend; alle citaten die van "plagiaat" worden beschuldigd, zijn duidelijk in de krant vermeld als citaten, en alle feitelijke bronnen kunnen worden getraceerd.

2. Beschuldigingen van "volledige vervalsing", "dingen uit het niets verzinnen" en "fictieve Engelse citaten" - ongegrond

Van het voorwoord en het motto van "Frankenstein" tot de passages van "The Last Man" en "Maltida", tot de gedichten van Shelley, de brieven en dagboeken van Mary Shelley en de toespraken van Woolf - elk Engels woord is werkelijk terug te vinden in het originele werk. Behalve op één plek waar dagboek- en briefmateriaal werd gecombineerd en gereproduceerd, is er geen sprake van verzinsel.

3. Beschuldiging van “het gebruik van AI om te schrijven” – ongegrond

Het artikel is geschreven in 2018-2019. Destijds waren er geen generatieve kunstmatige intelligentietools die konden worden gebruikt voor het schrijven van papieren (ChatGPT werd pas in november 2022 uitgebracht).

Ik heb geen kunstmatige intelligentie of andere technische middelen gebruikt om te helpen bij het schrijven. Integendeel, professor Xiao Ying gebruikte herhaaldelijk kunstmatige intelligentie in ons proces, wat resulteerde in een groot aantal illusies en misvattingen.

4. Beschuldigingen van "ghostwriting" en "aankoop van artikelen" - ongegrond

Professor Xiao Ying heeft geen enkel bewijs geleverd voor deze ernstigste beschuldiging.

De auteur is Mary Shelley sinds 2018 blijven bestuderen en heeft relevante monografieën geschreven (in totaal 66.000 woorden aan openbaar beschikbare tekst), waarbij hij Mary Shelley vanuit verschillende invalshoeken onderzoekt; het probleembewustzijn en de materiële context van het artikel komen overeen met het publieke onderzoek en schrijven van de auteur. Beschuldigingen zonder bewijs mogen niet worden geuit, laat staan ​​aanvaard.

5. De beschuldiging van “noodschrapping van de lijst van CNKI” – is niet waar.

Mijn paper is nooit op CNKI gepubliceerd, het staat alleen op de campuswebsite en kan worden bekeken door mensen met een campusaccount. Daarom is er geen sprake van zogenaamde “noodverwijdering uit CNKI” en ander gedrag.

Samenvattend

Er zijn onregelmatige citaten in het schrijfproces van het artikel, en ik ben bereid de bijbehorende kritiek en normatieve vastberadenheid te aanvaarden; het artikel bevat echter geen academisch wangedrag, waaronder plagiaat, het opschonen van manuscripten, plagiaat, verduistering, verzonnen citaten, AI-schrijven, ghostwriting of het kopen van papieren.

De beschuldigingen van professor Xiao Ying zijn systematisch overdreven en onnauwkeurig: de verkeerd gelabelde versie wordt ‘vervalsing’ genoemd, de vertaaldiscussie wordt ‘verzinsel en geknoei’ genoemd, de samenvatting van het plot wordt ‘fictief document’ genoemd en de verschillende interpretaties van de tekst worden belasterd als het ‘gebrek aan kennis van de auteur als afgestudeerde literatuurstudent’.

Professor Xiao Ying heeft misschien niet zorgvuldig de romans of onderzoeksmonografieën gelezen die in het artikel van de auteur worden genoemd, maar vertrouwde uitsluitend op kunstmatige intelligentie om beschuldigingen van academisch wangedrag te uiten door het artikel uit zijn context te citeren. In het lange proces van beschuldigingen zijn er een groot aantal fouten, onnauwkeurigheden en overdreven beschuldigingen geweest als gevolg van hallucinaties door kunstmatige intelligentie.

De auteur ontkent duidelijk en resoluut deze beschuldigingen, die ernstig onwaar zijn en de reputatie van de auteur kunnen schaden, en behoudt zich het recht voor om zijn reputatie en legitieme rechten en belangen met juridische middelen te beschermen.

Alsjeblieft, professor Xiao Ying, stop met zijn online geweld, pornografische geruchten, geruchten en laster tegen mij!

Sinds juli 2025 gebruikt Xiao Ying het openbare WeChat-account "Xiao Ying Aesthetics", gecertificeerd door zijn echte naam, als de belangrijkste functie om een ​​jaar lang systematisch online geweld tegen mij uit te voeren, en dat gaat nog steeds door.

Zijn gedrag omvat, maar is niet beperkt tot:

Het creëren van pornografische geruchten, het verzinnen en verspreiden van seksuele geruchten tegen zichzelf;

Het publiekelijk vernederen van een lid van mijn familie;

Op illegale wijze persoonlijke informatie verkrijgen en publiekelijk verspreiden, zoals student-ID-nummers van mijzelf en andere huidige studenten;

In naam van ‘academische fraude’, die ernstig onwaar is, blijven ze inbreuk maken op mijn reputatie.

Ik ben afgestudeerd aan de Tsinghua Universiteit. Een professor in dienst gebruikte zijn academische status en platforminvloed om een ​​jaar lang een openbare vernedering en geruchtenaanval uit te voeren op afstuderende studenten van zijn school. Dit ging veel verder dan de reikwijdte van academische kritiek.

Ik heb tijdens mijn schooltijd nooit cursussen gevolgd die door professor Xiao Ying werden gegeven, had geen contact met hem en koesterde geen persoonlijke wrok.

Pas na zijn cyberpesten ging ik op zoek naar publiek nieuws over professor Xiao Ying.

Sommige resultaten zijn als volgt:

Hij verdedigde het "Tsinghua Poison Textbook" en beledigde het Chinese volk als coelenteraten, prees de vrouwelijke verslaggever die huilde vanwege de moord op Shinzo Abe en beledigde het Chinese volk als onmenselijke blaffende honden op internet, enz., publiceerde "Genius Han" is het grootste schandaal in de hedendaagse literaire wereld", insinueerde Ma Dong als "hersendood", publiceerde een artikel waarin stond "Zhao Benshan vertegenwoordigt een bekrompen boerenbewustzijn", enz.




(Deel van de voorbeeldfoto's)

Professor Xiao Ying staat al jaren bekend om zijn felle ‘cultuurkritiek’ en heeft lange tijd veel schrijvers en publieke figuren publiekelijk aangevallen.

De reden voor zijn aanval op mij was eenvoudigweg dat hij geloofde dat hij "Han Han had verdedigd" - maar in feite had ik geen interactie met Han Han, behalve het bijwonen van een filmpremière.

Zelfs als ik mijn publieke mening heb geuit, kunnen de normale taal en sociale interacties van burgers nooit de reden zijn voor een universiteitsprofessor om langdurig online geweld tegen mij te plegen.


(Screenshot is het eerste artikel van professor Xiao Ying over online geweld tegen mij)

De aanvallen van professor Xiao Ying omvatten, maar zijn niet beperkt tot:

01

Hij heeft vele malen pornografische geruchten geuit.

Inclusief maar niet beperkt tot:

Het liet op uiterst obscene wijze doorschemeren dat er een ongepaste relatie bestond tussen mij en andere collega's en literaire senioren.




De inhoud is te vinden in het openbare account "Xiao Ying Aesthetics".

Dit soort inhoud heeft geen feitelijke basis en is simpelweg de meest wrede seksuele vernedering van een vrouwelijke auteur.

Het gebruik van ‘seks’ als wapen om vrouwen aan te vallen is de meest flagrante vorm van online geweld. Een universiteitsprofessor mag dit niet doen tegenover studenten van de school waar hij is afgestudeerd.

02

Mijn familie publiekelijk vernederen


De inhoud is gepubliceerd op het openbare account "Xiao Ying Aesthetics".

Het uitbreiden van de reikwijdte van de aanval naar mijn moeder bewijst verder dat het gedrag van professor Xiao Ying in geen enkele zin 'kritiek' is, maar een persoonlijke aanval met als doel vernederend en kwetsend te zijn.

Toen hij zag dat langdurige aanvallen en laster geen effect hadden, begon professor Xiao Ying sinds april van dit jaar, getroffen door incidenten zoals de Universiteitsbibliotheek van Wuhan, op initiatief van internetgebruikers mijn masterscriptie 'aan te pakken'.

Professor Xiao Ying heeft herhaaldelijk benadrukt dat hij “uiterst selectief is in het hardhandig optreden tegen fraude”, waaruit blijkt dat het niet zijn doel is om de academische zuiverheid te verdedigen, maar alleen om zijn persoonlijke woede te ventileren.



De inhoud is te vinden in het openbare account "Xiao Ying Aesthetics".

Nadat professor Xiao Ying mijn papieren op de campuswebsite had verkregen via de accounts van anderen, verspreidde hij publiekelijk de studentenkaart van mij en die van andere studenten en andere privé-informatie.

Student-ID is persoonlijke informatie die wordt beschermd door de "Wet ter bescherming van persoonlijke informatie van de Volksrepubliek China".

Professor Xiao Ying heeft zonder enige toestemming de persoonlijke informatie van huidige studenten verkregen en onder het publiek verspreid, wat ervan wordt verdacht de wet te overtreden en onschuldige studenten van derden direct het risico van cybergeweld te geven.


De inhoud is te vinden in het openbare account "Xiao Ying Aesthetics".

Over het verschil tussen het uiten van persoonlijke woede en ‘academisch hardhandig optreden’

Wat betreft het ‘academische harde optreden’ van professor Xiao Ying, dat vol gaten zit, wil ik zeggen dat academische kritiek iets is dat ik respecteer.

Het maken van pornografische geruchten, het beledigen van de moeders van anderen, het verspreiden van studentennummers van studenten en het gebruiken van chatbot-screenshots in plaats van echte lezingen zijn echter geen echte ‘academische repressies’.

‘Academisch hardhandig optreden’ mag geen excuus zijn om persoonlijke woede te uiten.

"Academische fraudebestrijding" mag geen instrument worden om academische middelen en belastinggeld te verspillen.

Een persoon kan bekritiseerd worden, maar hij mag niet lange tijd vernederd worden;

Een krant kan worden gecensureerd, maar mag geen instrument worden voor het verspreiden van geruchten en online geweld;

Een universitair docent mag zijn identiteit en recht van spreken niet gebruiken om voortdurend publiekelijk een student te belegeren met wie hij geen echt contact heeft.

Als reactie op de reeks onlinegeweld, pornografische geruchten en privacylekken van professor Xiao Ying zal ik via formele kanalen materiaal indienen bij relevante instellingen van de Tsinghua Universiteit, en ik zal mij ook het recht voorbehouden om reputatierechten, privacyrechten en persoonlijke waardigheid te beschermen in overeenstemming met de wet.