SkyDrive, een Japanse startup gesteund door Toyota, heeft aangekondigd dat zijn SD-05 elektrische verticale start- en landingsvoertuig (eVTOL) een stabiele vliegtest heeft voltooid met een snelheid van 100 kilometer per uur (ongeveer 62 mijl) in Japan. Het wordt beschouwd als een belangrijke mijlpaal in de richting van de commercialisering van deze vleugelloze luchttaxi met meerdere rotoren, die belangrijke empirische gegevens levert voor typecertificering door de Japanse burgerluchtvaartautoriteit JCAB en het geplande commerciële doel van 2028 in zicht houdt.

Bij deze testvlucht is de sleutel niet de numerieke maximumsnelheid, maar of het vliegtuig "veilig" de aerodynamische belastingen, trillingen en structurele spanningen in de echte omgeving kan weerstaan ​​bij het naderen van kruissnelheid, en verifiëren of deze gegevens in hoge mate consistent zijn met eerdere simulatievoorspellingen. Dit is een van de basisvoorwaarden voor regelgevende instanties om de certificering van de luchtwaardigheid te bevorderen.

De SD-05 behoort tot een klasse elektrische verticale start- en landingsvliegtuigen. Het ontwerpconcept is bewust ‘subtractief’. In tegenstelling tot zijn Amerikaanse concurrenten Joby Aviation en Archer, die kantelbare rotors en vaste vleugels gebruiken en zich richten op woon-werkverkeer over lange afstanden, laat de SD-05 de vleugels en complexe mechanisch roterende structuren achterwege. In plaats daarvan beheert het centrale vluchtcontrolesysteem twaalf sets onafhankelijke rotors. De cabine-indeling is voor één piloot en twee passagiers. Het is vooral gericht op ‘point-to-point’-vluchten over korte afstanden binnen de stad. Het huidige bereik van dit model op één lading is ongeveer 15 kilometer. Het middellangetermijnplan van SkyDrive is om het praktische bereik te vergroten tot 30 tot 40 kilometer naarmate de batterijtechnologie evolueert om meer vraagscenario's op stadsniveau te dekken.

Deze 'minimalistische architectuur' heeft duidelijke voordelen in het complexe stedelijke luchtruim: aangezien er geen vleugels zijn, nemen verticale opstijging en landing een kleiner gebied in beslag en kunnen ze opstijgen en landen op smallere en beperkte stedelijke locaties. Tegelijkertijd zullen de onderhoudskosten naar verwachting lager zijn dan die van concurrerende producten die een groot aantal mechanische structuren gebruiken. Deze vleugelloze multi-rotor-oplossing mist echter volwassen precedenten in de sector, wat ook betekent dat bijna elke vliegtest een "niemandsland" opent, en veiligheids- en betrouwbaarheidsgegevens moeten worden verzameld via een stapsgewijs testvluchtplan.

SkyDrive zei dat gegevens verzameld tijdens recente hogesnelheidsvluchttests aantoonden dat de werkelijke vliegeigenschappen van de SD-05 goed overeenkwamen met de eerder voorspelde tijdens de ontwerp- en analysefase. Voor regelgevende instanties is dit soort gegevensafstemming niet de kers op de taart, maar een ‘passing line’ waarmee het project de volgende certificeringsfase kan ingaan. De resultaten zullen SkyDrive en de Civil Aviation Administration of Japan (JCAB) onder het Ministerie van Land, Infrastructuur, Transport en Toerisme rechtstreeks ondersteunen bij het bevorderen van het typecertificeringsproces en de basis leggen voor toekomstige interacties met andere regelgevende instanties zoals de Amerikaanse Federal Aviation Administration (FAA).

De ontwikkelingsgeschiedenis van de SD-05 is terug te voeren op het eerdere prototype SD-03 met één stoel. Het project heeft tot nu toe honderden testvluchten voltooid en onafhankelijke tests uitgevoerd op belangrijke componenten zoals batterijen, aandrijfmotoren en rotors. Het heeft ook meerdere rondes aerodynamische tests voltooid in de windtunnel van het Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA). Deze op lange termijn verzamelde testrecords worden de "ruggengraat" voor SkyDrive bij het bouwen van veiligheidsdemonstratie- en luchtwaardigheidscertificeringspakketten om de haalbaarheid en redundantie van het ontwerp onder verschillende bedrijfsomstandigheden te bewijzen.

Wat de positionering in de stedelijke omgeving betreft, ligt SkyDrive dichter bij producten voor stedelijke luchtmobiliteit (UAM) voor de korte afstand, zoals de Chinese EHang's EH216-S en de Duitse Volocopter's VoloCity, dan bij Joby of Archer, die zich richten op forensenroutes over middellange en lange afstanden. Het verschil is dat de EH216-S een typecertificaat heeft verkregen dat is afgegeven door de Civil Aviation Administration of China. Het bedrijf is momenteel voornamelijk actief op routes voor sightseeingtours op lage hoogte en is nog niet volledig uitgebreid tot een volwassen stedelijk luchttaxibedrijf; de commerciële inzet van Volocopter vordert relatief langzaam. SkyDrive zet in op hoogfrequente vluchtsegmenten over ultrakorte afstanden binnen steden, en probeert de manoeuvreerbaarheid met meerdere rotors en snelle responsmogelijkheden te benutten in de "laatste paar kilometer", waar grondverkeer moeilijk efficiënt te dekken is.

SkyDrive benadrukt dat deze doorbraak van 100 kilometer per uur slechts een etappeknooppunt is en niet het eindpunt. Het bedrijf zal de "vluchtenvelop" van de SD-05 blijven uitbreiden, dat wil zeggen systematische vliegtests uitvoeren op verschillende snelheden, hoogten en weersomstandigheden om de volledige dataset voor certificering in te vullen. Volgens het plan verwacht SkyDrive, als de voortgang van het testen en de certificering soepel verloopt, in 2028 een typecertificaat te verkrijgen en formele commerciële activiteiten te starten. Dit tijdschema hangt echter niet alleen af ​​van het technische team, maar is ook sterk afhankelijk van het goedkeuringsritme van het regelgevingssysteem.

Vanuit het perspectief van het mondiale regelgevingsklimaat wordt algemeen aangenomen dat de Japanse JCAB een soortgelijk goedkeuringstraject volgt als Europa en de Verenigde Staten, waarbij de nadruk wordt gelegd op striktheid en gestage vooruitgang, met vrijwel geen compromissen op het gebied van veiligheid en procedurele volledigheid. In de Verenigde Staten heeft de FAA proefprojecten voor eVTOL-integratie gelanceerd in 26 staten, waaraan bedrijven als Archer deelnemen, maar de algemene vooruitgang bevindt zich nog steeds in het stadium van kleine stappen en is nog ver verwijderd van grootschalige commerciële liberalisering; Het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) zal in 2022 een relatief compleet eVTOL-regelgevingskader uitbrengen en schat de daadwerkelijke lanceringstijd van echte luchttaxidiensten rond 2030.

Daarentegen heeft China op sommige schilderachtige plekken goedgekeurde eVTOL-passagiersvluchten uitgevoerd, maar de huidige toepassingen zijn nog steeds voornamelijk gericht op rondvluchten op aangewezen schilderachtige plekken en vaste routes, en hebben geen alomvattend stedelijk kruispunttransportnetwerk gevormd. De nieuwe Atlas wijst erop dat de mondiale eVTOL-industrie een ongelijk patroon vertoont waarin “de technologie sneller vooruitgaat dan de regelgeving.” Rond 2030 zal waarschijnlijk een belangrijk moment worden voor luchttaxi’s om water te testen en op veel plaatsen uit te breiden. Het door SkyDrive voorgestelde doel voor 2028 zit vol ambities en wordt ook geconfronteerd met de test van onzekerheid in de externe omgeving.

Niettemin heeft SkyDrive, nu de SD-05 een stabiele vlucht van 100 kilometer per uur in Japan voltooit, een belangrijke stap gezet in de richting van de onderverdeling van "vleugelloze luchttaxi's met meerdere rotors". Voor de Japanse industrie, vertegenwoordigd door Toyota, is dit niet alleen een toekomstgerichte gok op de nieuwe generatie stedelijk luchtvervoer, maar ook een belangrijke strategie om te streven naar technologische en commerciële pioniersvoordelen op het mondiale eVTOL-spoor.