Het persoonlijke vermogen van Elon Musk zal na de beursintroductie van SpaceX naar verwachting meer dan 1 biljoen dollar bedragen, waarmee hij de eerste biljonair ter wereld wordt. Uit een nieuwe analyse van Oxfam blijkt dat de rijkdom van Musk groter zal zijn dan die van de armste 46% van de wereldbevolking (ongeveer 3,8 miljard mensen) samen. Het bereiken van $1 biljoen betekent dat de rijkdom van Musk het afgelopen jaar met ruim $550 miljard is gegroeid, wat overeenkomt met een gemiddelde stijging van meer dan $1 miljoen per minuut.
Oxfam merkte op dat deze extreme concentratie van rijkdom typerend is voor tientallen jaren van pro-miljardairpolitiek in westerse landen, waardoor de superrijken economische regels konden vaststellen waar zijzelf voordeel uit haalden.
Nabil Ahmed, senior directeur economische rechtvaardigheid bij Oxfam America, zei: “De opkomst van Elon Musk als miljardair van een biljoen dollar markeert een nieuwe piek voor de oligarchie. Maar momenten van dramatische concentratie van rijkdom zijn niet onvermijdelijk. Musk zal een door de overheid gesteunde miljardair worden wiens fortuin wordt bepaald door een tijdperk van regressieve beleidskeuzes – beslissingen die door een kleine minderheid worden gemanipuleerd om hun rijkdom te vergroten en worden gesteund door de grote meerderheid van de politieke leiders.”
Oxfam-analyse onthult de duizelingwekkende omvang van een rijkdom van $1 biljoen:
Als Musk 1 miljoen dollar per dag zou uitgeven, zou het hem 2.740 jaar kosten om 1 biljoen dollar uit te geven.
Met een fortuin van 1 biljoen dollar zou Musk 100 dollar kunnen geven aan iedereen op de planeet en toch tot de top tien van rijkste mensen ter wereld behoren, met nog ruim 184 miljard dollar over.
Een belasting van 10% op Musks fortuin van $1 biljoen zou voldoende zijn om de extreme armoede wereldwijd een jaar lang uit te bannen en meer dan 800 miljoen mensen uit de extreme armoede te halen.
Ahmed zei: ‘De concentratie van biljoenen dollars aan rijkdom in de handen van één persoon is niet bevorderlijk voor de gezonde werking van de economie en de beheersbaarheid van de kosten van het levensonderhoud van mensen, en is ook in strijd met een gezond democratisch systeem. Economische ongelijkheid zal politieke ongelijkheid voortbrengen, en gewone mensen zullen het zwaarst op zich nemen voor de kosten, terwijl miljardairs eigenbelangregels blijven formuleren.’
Oxfam schat dat miljardairs ruim vierduizend keer meer kans hebben om de politiek in te gaan dan het grote publiek. De superrijken gebruiken hun invloed vaak om macht en bezittingen te consolideren. Het bureau wees erop dat Elon Musk, zelfs voordat zijn nettowaarde een biljoen dollar bereikte, een klassiek voorbeeld was van deze ongezonde trend. Hij kwam met overvloedig geld tussenbeide in de Amerikaanse verkiezingen, en zijn acties toonden volledig de negatieve impact aan van de controle van rijke mensen over hulpbronnen.
Oxfam wees erop dat Musk tijdens zijn ambtstermijn als hoofd van het Department of Government Effectiveness (DOGE) de overheidsdepartementen verzwakte waarvan de armste en meest kwetsbare mensen in de Verenigde Staten en de rest van de wereld afhankelijk waren. Uit een analyse van Oxfam bleek dat in 2030 elke 40 seconden een kind onder de vijf jaar zou kunnen sterven als gevolg van bezuinigingen op USAID.
“Het nieuwe Gilded Age zal niet vanzelf eindigen. Dit is een wake-up call van biljoenen dollars die regeringen wakker moet schudden voor de noodzaak van actie. Het terugdringen van de accumulatie van extreme rijkdom is nog nooit zo urgent geweest – het economische beleid dat niet alleen biljoenairs, maar ook miljardairs heeft voortgebracht, en de verschrikkelijke ongelijkheid die we vandaag de dag zien, moeten op de schop”, aldus Ahmed.
Oxfam dringt er bij regeringen op aan om gehoor te geven aan de publieke eisen om de ongelijkheidscrisis aan te pakken, onder meer door de extreme macht van bedrijven en monopolies aan te pakken, de rijkdom van de superrijken te belasten, te investeren in openbare diensten en de maatregelen om de rechten van werknemers te beschermen en de lonen te verhogen aanzienlijk op te voeren.