NASA bereidt zijn nieuwe generatie stille supersonische testvliegtuigen, de X-59, voor op zijn eerste vlucht boven de snelheid van het geluid, die deze maand deze belangrijke mijlpaaltest zal uitvoeren. Dit extreem slanke witte testvliegtuig is speciaal ontworpen om de geluidsdreun die ontstaat bij het doorbreken van de geluidsbarrière te verminderen. Verwacht wordt dat het de technische basis zal leggen voor toekomstige "geluidsarme" supersonische burgervliegtuigen, en daarmee de voorwaarden zal scheppen voor het versoepelen van de huidige supersonische vliegbeperkingen.

De X-59 maakt gebruik van een "radicaal" verlengde romp en een speciale aerodynamische lay-out om de schokgolfstructuur rond de romp tijdens supersonische vluchten opnieuw vorm te geven en de impact van traditionele sonische knallen op de grond te verminderen. Het doel van NASA is om de testvlucht- en grondobservatiegegevens van het vliegtuig te gebruiken om een ​​reeks technische oplossingen te verifiëren die de impact van sonische knallen aanzienlijk kunnen verminderen en een wetenschappelijke basis kunnen bieden voor regelgevende instanties, zodat het huidige verbod op supersonische vluchten boven de continentale Verenigde Staten naar verwachting in de toekomst gedeeltelijk of volledig zal worden opgeheven.

Volgens het door NASA aangekondigde plan heeft de X-59 sinds maart 2026 14 missies uitgevoerd na het voltooien van zijn eerste testvlucht in oktober 2025 om de basisprestaties en veiligheid bij lage en transsone snelheden te verifiëren. NASA zei dat het vliegtuig nu klaar is voor zijn eerste supersonische vlucht en naar verwachting zal vliegen met een snelheid van ongeveer Mach 1,4 (ongeveer 925 mijl per uur, of 1.489 kilometer per uur) en op een hoogte van ongeveer 55.000 voet (ongeveer 16,7 kilometer). Cathy Bahm, de persoon die verantwoordelijk is voor het "Low Boom Flight Demonstrator"-project, zei dat de komende testvlucht een belangrijk knooppunt is voor "de eerste keer om dit unieke vliegtuig in zijn echte ontwerpomgeving te verifiëren" en een nieuwe fase van het project markeert, van basisprestatieverificatie tot verificatie van de missieconditie.

Vóór zijn eerste supersonische testvlucht had de X-59 een aantal belangrijke testknooppunten voltooid, waaronder zijn eerste vlucht met ingetrokken landingsgestel om de aerodynamische en structurele prestaties van het vliegtuig in een "volledige vluchthouding" te verifiëren. In eerdere tests heeft het vliegtuig een snelheid bereikt van ongeveer Mach 0,95 (ongeveer 627 mijl per uur, oftewel 1.009 kilometer per uur) en voor het eerst twee testvluchten op dezelfde dag uitgevoerd, waardoor het technische team een ​​beter inzicht kreeg in de besturingskarakteristieken van het vliegtuig en verschillende unieke systemen.

Een van de meest herkenbare kenmerken van de X-59 is het "eXternal Vision System" (XVS). Door de extreem lange neus van het vliegtuig kan de piloot nauwelijks direct voor de neus kijken als er een traditionele cockpitvoorruit wordt gebruikt. Daartoe heeft het ontwerpteam de structuur van de voorruit volledig geëlimineerd en in plaats daarvan meerdere sets camera's en sensoren gebruikt om realtime externe beelden en aanvullende informatie te integreren op een augmented reality-display in de cockpit. Piloten krijgen via de XVS zicht naar voren en inzicht in de vluchtsituatie, terwijl de neus zelf visueel wordt "verwijderd" om rekening te houden met zowel het aerodynamische uiterlijk als de vliegveiligheid.

Momenteel bevinden de testvluchten van de X-59 zich nog steeds in wat NASA 'Phase One' noemt, die zich richt op het verifiëren van de initiële prestaties van het vliegtuig bij lage snelheden, opstijgen en landen, en transsone omstandigheden, het garanderen van de vliegveiligheid en het kalibreren van de meetsystemen die nodig zijn voor testvluchten. NASA gebruikt ook andere onderzoeksvliegtuigen (zoals het F-15B-testvliegtuig) om gespecialiseerde schokgolfdetectieapparatuur aan boord te hebben om het meetsysteem te kalibreren dat wordt gebruikt om de supersonische schokgolf van de X-59 te monitoren tijdens formatievluchten, ter voorbereiding op de daaropvolgende evaluatie van het 'basboom'-effect.

Na de aanstaande eerste supersonische vlucht is NASA van plan om later in 2026 "Fase 2" van testvluchten te lanceren. Deze fase wordt als de sleutel tot het hele project beschouwd, en de testvluchten zullen zich richten op het evalueren van de feitelijke geluidsniveaus en subjectieve publieke reacties die worden geproduceerd door de X-59 wanneer deze met supersonische snelheden over woonwijken op de grond vliegt. Sinds 1973 hebben de Verenigde Staten vliegtuigen in aanzienlijke mate verboden om met supersonische snelheden over land te vliegen. De belangrijkste reden is dat traditionele geluidsgolven een sterke interferentie veroorzaken in de levens van bewoners op de grond. NASA hoopt dat de relevante technologieën die door de X-59 worden gedemonstreerd uiteindelijk zullen leiden tot bijgewerkte regelgevingsregels, waardoor supersonisch passagiersvervoer over de continentale Verenigde Staten weer mogelijk wordt.

Bahm zei dat het projectteam met daaropvolgende testvluchten geleidelijk "het vluchtbereik opent", grote vooruitgang boekt in de richting van het kernmissiepunt van dit vliegtuig: het voortdurend bereiken en verifiëren van stille supersonische vluchten in een echte vliegomgeving. Ze zei dat elke vlucht jaren van technologische innovatie en teamwerk belichaamt, en het project ook stap voor stap richting de tweede fase en de langere termijnvisie van commerciële supersonische vluchten duwt.

Naast NASA onderzoeken ook verschillende particuliere bedrijven "stillere" supersonische oplossingen voor passagiersvervoer, waaronder Boom Supersonic, een bedrijf gevestigd in Colorado, VS. Het door het bedrijf ontwikkelde XB-1-testvliegtuig voltooide vorig jaar zijn eerste succesvolle supersonische vlucht en werd daarmee het eerste civiele vliegtuig dat de afgelopen jaren een supersonische vlucht boven de Verenigde Staten uitvoerde, waarmee een nieuwe ronde van civiele supersonische concurrentie werd gestart. De industrie is van mening dat als supersonische vluchten met weinig geluid doorbraken kunnen bewerkstelligen in zowel technologie als regelgeving, dit naar verwachting de intercontinentale vliegtijden in de toekomst aanzienlijk zal verkorten en nieuwe capaciteits- en efficiëntievoordelen zal opleveren op gebieden als noodhulp bij rampen en medisch transport.