Het is geen geheim dat sommige Europese rivieren buitensporige hoeveelheden verschillende medicijnen bevatten. Wanneer veel mensen beschrijvingen zien als 'drugs in rivieren overschrijden de wettelijke limieten', denken ze misschien dat ze door criminelen zijn ingegooid toen ze ontsnapten. Nee, deze medicijnen komen eigenlijk uit de uitwerpselen van verslaafden.
Nadat een verslaafde medicijnen heeft ingenomen, zal het lichaam ze niet allemaal absorberen en metaboliseren, en een deel ervan zal intact worden uitgescheiden met het metabolische afval (in de vorm van ontlasting of urine).
Nadat het stedelijk rioolwater is gezuiverd, wordt het rechtstreeks in de rivier geloosd. Medicijnverbindingen en metabolische afvalverbindingen zullen niet worden "gefilterd" door het rioolwaterzuiveringssysteem, zodat ze uiteindelijk in de rivier terechtkomen.
De medicijnresten in deze rivieren laten zien dat er in verschillende delen van Europa verschillende soorten drugs voorkomen.
Rivieren in West- en Zuid-Europa vaakcocaïneHet overschrijden van de norm ligt voor de hand, terwijl Centraal-Europa dat doorgaans wel isamfetaminenHet overschrijden van de norm is zelfs nog ernstiger, en dat geldt ook voor de rivieren in Tsjechië en SlowakijemethamfetamineHet overschrijden van de norm komt vaker voor.
Uit een recent onderzoek van de Zweedse Universiteit voor Landbouwwetenschappen blijkt dat:Zelfs als er maar een spoortje medicijnresten in de rivier aanwezig is, heeft dit gevolgen voor de hele ecologie.
Deze studie gevolgdHet WettermeerUit de activiteitstrajecten van jonge Atlantische zalm die werd blootgesteld aan cocaïne en zijn metabolieten bleek dat de activiteiten van deze "cocaïnezalm" aanzienlijk verschilden van die van normale zalm.
△ Wettermeer
Ze zijn brutaler geworden en minder bang voor roofdieren;
Ze zwemmen sneller: 20% sneller dan normale zalmen, ze zwemmen bijna twee keer zo ver per week en hun totale verspreidingsafstand is 12,3 kilometer verder;
Bovendien hebben ze geen passieve periode waarin ze volledig stoppen met zwemmen, maar blijven bewegen.
De onderzoekers richtten drie controlegroepen op: één was normaal, één werd geïnjecteerd met cocaïne en één werd geïnjecteerdbenzoylecgoninevan.
△ Van boven naar beneden, normaal, cocaïne-injectie, benzoylecgonine-injectie
Ze ontdekten dat de chemische stof die de grootste impact op zalm had, geen cocaïne was;benzoylecgonine.
Benzoylecgonine is een metaboliet in de urine wanneer mensen cocaïne binnenkrijgen, dus de lozing van deze stof in de rivier is feitelijk groter dan die van cocaïne, en het gehalte is ook hoger.
Bij mensen is benzoylecgonine een urinetestindicator die aangeeft of iemand cocaïne heeft ingenomen, maar het wordt niet als een stimulerend middel beschouwd.
Uit eerdere onderzoeken is echter gebleken dat benzoylecgonine aanzienlijke effecten kan hebben op het gedrag van ongewervelde waterdieren, waaronder het verhogen van hun zwemsnelheid.
Uit dit onderzoek blijkt dat de afbraakproducten van dit medicijn ook een enorme impact hebben op het gedrag van jonge zalm.
Jonge zalm moet naar de oceaan migreren. Hoewel stoffen als benzoylecgonine ze sneller en actiever laten zwemmen, heeft dit voor zalm in feite geen voordelen en alleen maar nadelen.
Om nog maar te zwijgen van het feit dat ze brutaler worden, ze zullen zeker kwetsbaarder worden om opgegeten te worden door natuurlijke vijanden. Sterker nog, het is niet goed om meer activiteiten en afstanden te hebben, omdatHoe meer activiteiten je hebt en hoe verder je rent, hoe gemakkelijker het voor je is om roofdieren tegen te komen en je kostbare energie te verbruiken..
Atlantische zalm is een belangrijke economische vis in verschillende landen in Noord-Europa (waaronder Zweden). Sinds het begin van de 21e eeuw wordt er echter steeds minder wilde Atlantische zalm geproduceerd.
In het verleden geloofden deskundigen over het algemeen dat ongecontroleerde visserij, milieuvervuiling en andere problemen de belangrijkste redenen waren voor de achteruitgang van de Atlantische zalm. Nu lijkt het erop dat de toename van het drugsgehalte in de rivier ook een mogelijke reden is.
Het is moeilijk voor te stellen dat elke menselijke “verwennerij” uiteindelijk door het toilet kan gaan en in een nachtmerrie voor de viswereld kan veranderen.
verwijzen naar:
https://doi.org/10.1016/j.cub.2026.03.026