Uit een recent literatuuroverzicht gepubliceerd in de "Cochrane Database of Systematic Reviews" blijkt dat bij veel voorkomende invasieve procedures in ziekenhuizen, zoals veneuze bloedafname, het oraal geven van een kleine hoeveelheid sucrose-oplossing aan pasgeborenen vóór de operatie hun pijnrespons effectief kan verminderen, en dat dit goedkoop, veilig en gemakkelijk uit te voeren is.
Veneuze bloedafname is een routineprocedure waarbij met een naald bloed uit een ader wordt afgenomen om te testen. Bij pasgeborenen bij wie de pijnregulatiemechanismen echter nog onvolgroeid zijn, vooral premature baby's op de neonatale intensive care, kan herhaalde acupunctuur echter een intensere pijnervaring veroorzaken en wordt dit geassocieerd met een slechtere groei en mogelijk ongunstige uitkomsten voor de hersenontwikkeling. Daarom heeft de vraag hoe dit soort pijn effectief kan worden voorkomen en behandeld in de klinische praktijk veel aandacht getrokken.
Sucrose-oplossing, als een gemakkelijk verkrijgbare, goedkope zoete vloeistof, wordt al tientallen jaren gebruikt in de neonatale klinische praktijk voor pre-acupunctuur analgesie, dat wil zeggen dat het een paar minuten vóór de procedure in de mond wordt gedruppeld om comfort en analgesie te bieden. Het bewijs voor specifieke procedures (zoals veneuze bloedafname) is echter relatief beperkt en de klinische toepassing is duidelijk inconsistent. Deze keer heeft het Cochrane-team relevant onderzoek systematisch beoordeeld, in een poging een meer solide wetenschappelijke basis voor deze praktijk te bieden en de vorming van een meer uniform gestandaardiseerd proces op de neonatale afdeling te bevorderen.
De beoordeling omvatte 29 klinische onderzoeken waarbij meer dan 2.700 neonaten betrokken waren, zowel premature als voldragen, die intraveneuze bloedafname kregen. De analyseresultaten toonden aan dat, vergeleken met de controlegroep die geen behandeling kreeg, alleen water of "standaardzorg", het geven van een kleine hoeveelheid sucrose vóór acupunctuur de pijnreactie van pasgeborenen op het moment van acupunctuur en onmiddellijk na de operatie "kan" verminderen; als sucrose wordt gebruikt in combinatie met niet-nutritionele zuigmethoden zoals fopspenen, wordt het analgetische effect verder versterkt.
Mariana Bueno, de corresponderende auteur van het onderzoek aan de Universiteit van Toronto, merkte op dat in het ziekenhuis opgenomen pasgeborenen vaak meerdere acupunctuurbehandelingen krijgen, maar dat deze niet allemaal gepaard gaan met pijnverlichting of comfortmaatregelen, en dat oudere kinderen en volwassenen zelden soortgelijke procedures ondergaan zonder enige pijnstilling. "Het bewijsmateriaal toont aan dat slechts een kleine hoeveelheid sucrose die vóór een procedure wordt gegeven, de pijn snel en effectief kan verminderen, en we hopen dat deze review artsen meer vertrouwen zal geven in het gebruik van deze aanpak en een grotere bereidheid om consistentie in de praktijk te handhaven," zei ze.
In termen van veiligheid rapporteerden de geïncludeerde onderzoeken geen onmiddellijke nadelige effecten van het gebruik van sucrose in het kleine dosisbereik dat nodig is voor analgesie. Het huidige bewijsmateriaal richt zich echter vooral op de kortetermijneffecten, en er is nog steeds een gebrek aan voldoende gegevens over de potentiële langetermijneffecten van herhaald gebruik van sucrose bij langdurig in het ziekenhuis opgenomen pasgeborenen gedurende hun ziekenhuisopname. Het onderzoeksteam pleit voor follow-up op langere termijn in de toekomst om de veiligheidsmarge volledig te kunnen beoordelen.
Co-auteur Ligyana Candido, een onderzoeker aan de Universiteit van Ottawa, zei dat veel ouders misschien verrast zullen zijn dat slechts een paar druppels suikerwater het comfort van de baby tijdens de bloedafname aanzienlijk kunnen verbeteren. Deze interventie is eenvoudig, goedkoop en effectief, en heeft een hoge praktische waarde, vooral wanneer huid-op-huidcontact of borstvoedingscomfort niet mogelijk is. Ze benadrukte dat dit soort ‘zoete analgesie’ geen complexe medicamenteuze therapie is, maar binnen een paar minuten kan werken en de moeite waard is om te promoten in medische settings met beperkte middelen.
Hoewel sucrose op grote schaal wordt gebruikt in veel neonatale afdelingen over de hele wereld, heeft dit onderzoek significante verschillen gevonden in de manier waarop het tussen instellingen wordt gebruikt, waaronder een gebrek aan uniforme normen voor dosering en timing van toediening. Bueno merkte op dat deze hoge mate van variabiliteit een van de meest opvallende bevindingen in de review was, waaruit blijkt dat er zelfs met klinische begeleiding nog steeds ruimte is voor verbetering op praktisch niveau. Het onderzoeksteam is van mening dat de resultaten van de systematische review een basis kunnen bieden voor de ontwikkeling van duidelijkere standaardwerkprocedures voor neonatologieafdelingen in verschillende landen, waardoor de toepassing van sucrose-analgesie meer gestandaardiseerd en consistent wordt.
De auteur benadrukte ook dat het gebruik van sucrose strikt beperkt moet blijven tot het verminderen van pijn tijdens invasieve medische procedures, en net als andere medicijnen moet worden vastgelegd in medische dossiers en medicatievoorschriften, en niet mag worden gebruikt als een dagelijks "wondermiddel" om huilende baby's te kalmeren. Co-auteur Jiale Hu van de Virginia Commonwealth University zei ook dat om de veiligheid en consistentie met de klinische praktijk te garanderen, sucrose moet worden opgenomen in een formeel geneesmiddelenbeheersysteem met duidelijke definities van indicaties, toedieningstijdstip en dosering.
In termen van toekomstige onderzoeksrichtingen suggereert het team dat vervolgonderzoeken meer de verschillen tussen verschillende effectieve verzachtende maatregelen zouden moeten vergelijken, zoals de relatieve effecten van huid-op-huidcontact, borstvoeding en sucrose-analgesie, in plaats van te blijven vergelijken met een onbehandelde controlegroep; tegelijkertijd zouden ze zich moeten concentreren op het evalueren van de potentiële langetermijneffecten van herhaalde sucrose-analgesie bij langdurig in het ziekenhuis opgenomen pasgeborenen, het opvullen van de ontbrekende schakel in de huidige bewijsketen en het bieden van wetenschappelijke ondersteuning voor de klinische ontwikkeling van meer omvattende pijnbeheersingsstrategieën.