Tegen de achtergrond van een conservatieve trend in het federale beleid voor schone energie, luidde de opslag van batterij-energie in het Amerikaanse energiesysteem vorig jaar een historische sprong in. Uit de laatste gegevens blijkt dat de nieuwe batterij-energieopslagcapaciteit van het Amerikaanse elektriciteitsnet in 2025 57 gigawattuur (GWh) zal bereiken, wat overeenkomt met de energievoorziening van ongeveer 5 miljoen huishoudens per jaar. Een rapport van de Solar Energy Industries Association (SEIA) voorspelt dat dit aantal tegen eind 2026 met ongeveer 21% op jaarbasis zal toenemen, waarbij de nieuwe capaciteit naar verwachting ongeveer 70 GWh zal bereiken.
Dit keerpunt kwam vrij snel: minder dan tien jaar geleden bedroeg de totale hoeveelheid batterijopslag op netschaal in de Verenigde Staten minder dan 0,5 GWh. Tegenwoordig zijn batterijen niet langer alleen maar ‘hulpapparatuur’ voor duurzame energieprojecten, maar worden ze een belangrijk instrument voor energiebedrijven om het hoofd te bieden aan de toename van de vraag naar energie en de herstructurering van de distributiemodellen. De uitbreiding komt na de goedkeuring van de zogenaamde ‘One Big Beautiful Bill’, die de belastingvoordelen voor talrijke zonne- en windenergieprojecten schrapte, maar de prikkels voor batterijen grotendeels in stand hield, waardoor een buffer ontstond voor fabrikanten en nutsbedrijven.
Deze ‘tegenwindgroei’ is vooral prominent aanwezig in sommige staten die geen traditionele milieupioniers zijn. In Texas bijvoorbeeld was zonne-energie tijdens de warmste zomermaanden van vorig jaar voor het eerst verantwoordelijk voor meer dan steenkoolenergie in de elektriciteitsvraag van de staat, en droeg tijdens piekuren meer dan 15% bij aan de totale vraag. Het onderzoek van SEIA voorspelt ook dat Texas dit jaar naar verwachting de langetermijnleider Californië zal overtreffen op het gebied van de omvang van de ingezette energieopslag. Jigar Shah, een expert op het gebied van energiestrategieën, schrijft dit gedeeltelijk toe aan de onafhankelijke energiemarktstructuur van de staat, beheerd door de Electric Reliability Council of Texas (ERCOT), waardoor prijssignalen rechtstreeks investeringen in infrastructuur kunnen stimuleren. Hij gelooft zelfs dat het dit ‘laat de markt spreken’ dereguleringsontwerp is dat onbedoeld de koolstofarme transformatie van het energiesysteem versnelt.
Vanuit technisch perspectief worden de huidige batterijen op netniveau nog steeds gedomineerd door lithium-iontechnologie, terwijl nieuwe chemische systemen voor energieopslag voor langere perioden ook in pilottests worden getest. Batterijen bieden een 'buffer' in de tijdsdimensie voor het elektriciteitsnet: ze absorberen overtollige energie tijdens perioden met weinig vraag en geven deze vrij tijdens de piekuren, waardoor een van de meest netelige problemen in het duurzame energiesysteem wordt verlicht: hoe je verspilling zoals wind- en lichtverlies kunt minimaliseren onder de beperkingen dat vraag en aanbod van stroom in realtime in evenwicht moeten zijn. Momenteel functioneert het Amerikaanse net op gemiddeld slechts ongeveer 50% van de geïnstalleerde opwekkingscapaciteit, en er moeten grote hoeveelheden reservecapaciteit worden aangehouden om aan de extreme piekvraag te kunnen voldoen, die slechts een paar honderd uur per jaar duurt. Door gedistribueerde energieopslag in te zetten in elke schakel van de energietransmissie en -distributie kunnen operators belastingschommelingen aanzienlijk afvlakken, zowel aan de kant van de grote energiecentrales als aan het einde van het distributienetwerk, en zowel technische als economische optimalisatie bereiken.
Dit model heeft ook geleid tot een toenemend aantal ‘pure batterij’-krachtcentrales die relatief onafhankelijk zijn van fotovoltaïsche en windenergieprojecten. Dergelijke projecten worden vaak ingezet in de buurt van onderstations of in gebieden met sterk geconcentreerde industriële belastingen om zich aan te passen aan drastische veranderingen in de lokale energievraag, om meer flexibiliteit te bieden voor de distributie van het elektriciteitsnet en om de afhankelijkheid van de aanleg of uitbreiding van grootschalige transmissielijnen te verminderen. Tegelijkertijd wordt de digitale infrastructuur een ander belangrijk gebied dat investeringen in energieopslag stimuleert. Met de snelle uitbreiding van ultragrote datacenters op verschillende plaatsen zorgt hun enorme stroombehoefte voor extra druk op de regionale elektriciteitsnetwerken. Steeds meer exploitanten beginnen batterijsystemen achter de meter te bouwen; dergelijke middelen nemen niet rechtstreeks deel aan de transmissie van het elektriciteitsnet, maar opereren onafhankelijk aan de gebruikerszijde. Ze kunnen onmiddellijke back-upstroom leveren en het lange en dure goedkeurings- en bouwproces voor netaansluitingen tot op zekere hoogte vergemakkelijken. Zelfs als een deel van de elektriciteit nog steeds uit fossiele brandstoffen komt, wordt deze energieopslagconfiguratie ook gezien als een overgangsoplossing naar een groter aandeel hernieuwbare energie.
De toekomst van de batterij-industrie is echter niet zonder zorgen. De beperkingen op de toeleveringsketen, ook uit de ‘One Big Beautiful Bill’, verbieden de import van enkele belangrijke producten en materialen uit China, Rusland, Iran en Noord-Korea. Dit vormt een direct obstakel voor Chinese fabrikanten die momenteel de wereldwijde productiecapaciteit voor batterijen domineren. Het kan ook het tempo van de materiële verwerving en implementatie van Amerikaanse projecten op de middellange termijn beperken. SEIA waarschuwde dat naarmate de prikkels voor zonne-energie zwakker worden, het aantal annuleringen van projecten in 2026 kan toenemen; Tegelijkertijd hebben beleidsschommelingen rond de rol van aardgas en hernieuwbare energie tot op zekere hoogte ook de volatiliteit en onzekerheid op de markt voor schone technologie vergroot.
Toch blijven sommigen in de sector voorzichtig optimistisch. Shah is van mening dat, nu de elektriciteitsprijzen en de energielasten geleidelijk zeer gevoelige politieke kwesties zijn geworden, beleidsmakers meer aandacht zijn gaan besteden aan de rol van energieopslag in de stabiliteit van de elektriciteitsprijzen en de betrouwbaarheid van de stroomvoorziening. Volgens hem is de ‘centrale positie’ van batterij-energieopslag in het Amerikaanse energiesysteem gevestigd, zelfs als de macro-beleidsomgeving verandert, en deze kan de komende jaren in hoog tempo blijven groeien.