De ‘Stop Killing Games’-beweging heeft onlangs een video vrijgegeven van haar laatste vorderingen, waarin wordt gezegd dat de handtekeningen die zij eerder had verzameld en geverifieerd via het EU-burgerinitiatief ‘Stop Destroying Videogames’ de drempel hebben bereikt voor een formele hoorzitting door de EU-instellingen, en bevestigde dat zij een officiële datum zal krijgen om haar eisen aan de Europese Commissie voor te leggen.

Ross Scott, een van de oprichters van de beweging en een activist die tevens woordvoerder is van de beweging, zei in de video dat kernleden achter de schermen intensief hebben gewerkt sinds de handtekeningen waren verzameld. Hoewel er enkele ongunstige veranderingen in het proces hebben plaatsgevonden, zijn de algemene vooruitzichten “positiever” dan voorheen.

Scott onthulde dat de EU al in oktober vorig jaar leek te hebben overwogen beschermingsbepalingen voor videogames toe te voegen aan de komende Digital Fairness Act, een nieuwe wet gericht op het reguleren van digitale ethiek en consumentenrechten. Lobbygroepen uit de videogamebranche werken echter duidelijk voor op schema, en sommige wetgevers begonnen tijdens de discussie gemeenschappelijke argumenten uit de branche te herhalen en beweerden dat buitensporige regelgeving "kleine onafhankelijke ontwikkelaars zal treffen" omdat het voor hen moeilijk is om voor onbepaalde tijd onlinediensten voor games in stand te houden. In dit verband heeft "Stop Killing Games" aan de Europese Unie duidelijk gemaakt: de beweging vereist niet dat fabrikanten servers voor onbepaalde tijd onderhouden, maar hoopt dat spelers nog steeds legale en haalbare manieren zullen hebben om gekochte games te blijven spelen nadat de officiële ondersteuning is stopgezet. Ondanks de uitleg waren vertegenwoordigers op de bijeenkomst over het algemeen van mening dat de Europese Commissie niet geneigd was om bepalingen toe te voegen die specifiek betrekking hebben op problemen met de sluiting van gameservers in de Digital Fairness Act.

Scott vermeldde ook dat de EU in juli 2025 kort een ontwerp van niet-bindende mededeling uitvaardigde, dat werd geïnterpreteerd als "het aanmoedigen van de kansspelindustrie om zich aan te passen in een richting die gunstiger is voor de consument", maar de EU legde de nadruk op "deregulering" en hoopte in wezen dat de industrie zichzelf zou reguleren. Relevante rapporten wezen erop dat dit document een onvoltooide versie was en per ongeluk vooraf werd vrijgegeven. De EU verklaarde later dat zij in 2026 officieel een herziene versie zou uitbrengen. Vanuit het perspectief van "Stop the Killing Game" betekent dit dat zelfs als de komende formele ontmoeting met de Europese Commissie cruciaal is, de beweging voorbereid moet zijn op een "moeilijk getouwtrek".

Er zitten echter duidelijke voordelen aan de nieuwste ontwikkelingen. Scott zei dat "Stop the Killing Game" steeds meer steun krijgt van leden van het Europees Parlement en nu dichtbij of bijna de steun van de meerderheid bereikt. Dit betekent dat zelfs als het burgerinitiatief er uiteindelijk niet in slaagt de introductie van nieuwe regelgeving rechtstreeks te bevorderen, het EU-Parlement zelf nog steeds relevante wetgeving kan bevorderen om spelers een duidelijkere rechtsbescherming te bieden wanneer het spel uit de schappen wordt gehaald, opgeschort of op afstand wordt ‘gecastreerd’. Om haar invloed verder uit te breiden, anti-lobbywerk te organiseren en wetgevingstrajecten te bestuderen, is de beweging ook van plan twee niet-gouvernementele organisaties (NGO’s) op te richten, gevestigd in de EU en de Verenigde Staten, voor fondsenwerving, publieke belangenbehartiging en professioneel juridisch onderzoek. De specifieke namen zijn nog niet bekendgemaakt.

Scott benadrukte ook dat zelfs als alle inspanningen voor nieuwe wetgeving uiteindelijk op EU- en internationaal niveau worden gefrustreerd, “Stop Killing the Game” nog steeds een “ondergrenspad” hanteert: er bij de EU op aandringen om de bestaande regelgeving voor consumentenbescherming strikter ten uitvoer te leggen. De Europese Commissie heeft bij het accepteren van gerelateerde klachten eerder verklaard dat als een game-uitgever weigert alternatieve toegangsmethoden aan te bieden wanneer de service is opgeschort, of een clausule over "eenzijdige beëindiging van de service" in de gebruikersovereenkomst schrijft, hij mogelijk de rand van de illegaliteit heeft bereikt, maar dergelijke gevallen kunnen alleen van geval tot geval worden behandeld. Scott wees erop dat dit model van ‘van geval tot geval afhandelen’ meer extra kosten met zich meebrengt: het zal niet alleen de lasten voor de EU-rechtbanken en regelgevende instanties vergroten, maar ervoor zorgen dat spelers en bedrijven voor lange tijd gevangen blijven zitten in rechtszaken en geschillen. Hij benadrukte dat de EU-lidstaten dringend behoefte hebben aan een duidelijk en uniform juridisch kader om de grenzen van de rechten en verantwoordelijkheden van elke partij te definiëren wanneer een spel wordt stopgezet of uit de schappen wordt gehaald. Tot nu toe heeft het team van "Stop Killing Games" in geen enkele lidstaat duidelijk genoeg en werkbare speciale regelgeving gevonden.

Over het geheel genomen heeft de ‘Stop the Killing Game’-beweging niet alleen meer politieke steun gekregen in haar strijd voor institutionele verandering op EU-niveau, maar kreeg ze ook te maken met dubbele weerstand van lobbywerk vanuit de industrie en institutionele traagheid. Tussen officiële wetgeving, zelfregulering door de industrie en de handhaving van bestaande wetten probeert deze beweging te streven naar een stabiele en duidelijke juridische positionering voor 'voortdurende toegang van spelers tot gekochte games'.