Onlangs hebben wetenschappers een speciaal planetenstelsel ontdekt dat bestaande theorieën over planeetvorming ondermijnt. Dit systeem draait rond de rode dwergster LHS 1903 in de dikke schijf van de Melkweg. De planetaire opstelling ervan wordt door de academische gemeenschap beschouwd als 'zou niet mogen bestaan'. De relevante onderzoeksconclusies zijn gepubliceerd in het tijdschrift Science.


Artistieke impressie van het planetenstelsel rondom de ster LHS 1903

Wetenschappers hebben het zonnestelsel lange tijd als model gebruikt om een ​​theorie over planeetvorming op te stellen. De kernconclusie is dat rotsachtige planeten worden geboren in gebieden dichtbij sterren, terwijl gasvormige planeten in verder gelegen banen worden gevormd. De reden hiervoor is dat de sterke straling van sterren het gas rond de rotsachtige kernen van in een baan om de aarde draaiende planeten zal blazen, terwijl de straling in gebieden die zich in een verre baan bevinden zwakker is, wat gunstiger is voor de vorming van gasvormige planeten.

Maar het LHS 1903-systeem houdt zich niet aan de regels.

Wetenschappers observeerden aanvankelijk de aanwezigheid van drie planeten in het LHS 1903-systeem, met de binnenste rotsachtige planeet en de buitenste twee gasvormige planeten. Deze regeling is volledig in overeenstemming met bestaande theorieën.

Maar na analyse van observatiegegevens van de Cheops-karakteriseringsatelliet van de Europese ruimtevaartorganisatie ESAOnderzoekers waren geschokt toen ze een vierde planeet ontdekten: een rotsachtige planeet in de buitenste laag van het systeem.

Deze eigenaardige afwisselende reeks van ‘steen-gas-gas-steen’ is de eerste in zijn soort in een exoplaneetsysteem dat door mensen is ontdekt.

Om dit vreemde fenomeen te verklaren heeft het onderzoeksteam een ​​groot aantal modeltesten uitgevoerd.Ten slotte werd een vermoeden naar voren gebracht: de vier planeten in dit systeem zijn niet tegelijkertijd gevormd. Toen de buitenste rotsachtige planeet werd geboren, was het gas in het systeem uitgeput, dus het was onmogelijk om gas te verzamelen om een ​​gasvormige planeet te vormen.

De ontdekking van LHS 1903 herinnert de wetenschappelijke gemeenschap er ook aan dat het planetaire model van het zonnestelsel niet de enige richtlijn voor het universum is. Naarmate de observatietechnologie vordert, duiken er steeds meer ‘rare’ systemen op.