Laten we beginnen met een recent populair fenomeen. Enige tijd geleden lanceerde Meituan een "Xiaomei Jury" -functie, waarmee gebruikers online "onrechtvaardige, valse en onrechtmatige zaken" kunnen "berechten" vanwege scoreproblemen tussen verkopers en gebruikers. Deze ‘recensenten’ noemen zichzelf ‘cyberrechters’ en spelen inderdaad de rol van het ‘hooggerechtshof’ nadat handelaars in beroep zijn gegaan.


Dit is op zichzelf al een zeer interessante functie. Meituan, een scoresoftware, kent al lang het paradoxale fenomeen dat “hoe meer mensen een beoordeling geven, hoe lager de geloofwaardigheid van de score.” Het kopen van goede recensies, het wegwuiven van goede recensies, het verwijderen van slechte recensies en andere maatregelen hebben ervoor gezorgd dat het grote aantal beoordelingen dat in het informatietijdperk cognitieve voordelen zou moeten opleveren, vreemd genoeg voor verwarring bij deze software heeft gezorgd. Natuurlijk is het hetzelfde op veel vergelijkbare software. Ik zal de Taobao-handelaar nooit vergeten die mij achttien keer belde nadat ik een negatieve recensie had achtergelaten.

Sinds lang geleden zijn sommige gebruikerscommentaren en zakelijke antwoorden die in deze omgeving zijn ontstaan, wijd en zijd beroemd geworden. Of het nu gaat om de welsprekende woorden van gebruikers wanneer ze negatieve recensies geven of de lieflijk klinkende woorden van verkopers als ze reageren, het is onmogelijk om geen speler uit de beoordelingssoftware in de inventaris van alle meme-krijgers te hebben.


In dit geval is het natuurlijk aantrekkelijk om je te kunnen concentreren op het onderzoeken of de negatieve recensies van sommige gebruikers redelijk zijn vanuit het perspectief van een derde partij. Bovendien zijn deze negatieve beoordelingen waarover handelaren klagen, op zichzelf al heel leuk. Naarmate de ‘rechters’ steeds meer zaken berechtten, begon dit plezier zich viraal te verspreiden op de grote sociale platforms.


Ik geloof dat veel lezers hier tot op zekere hoogte allerlei negatieve recensies op internet hebben gezien.

De overgrote meerderheid van deze negatieve recensies onthult een schoonheid die niet door wijsheid is aangetast. Er is altijd één soort slechte recensies van gebruikers en koude grappen van verkopers die je hart kunnen bevriezen.


Wat sommige negatieve recensies betreft: als je de beoordeling van de gebruiker vergelijkt met het door de gebruiker bestelde voedsel, zul je altijd een heerlijk gevoel van tegenstrijdigheid voelen.

Ze laten mensen denken dat deze gebruikers die negatieve beoordelingen geven een enorme bijdrage kunnen leveren aan het herstel van het gezichtsvermogen van visueel gehandicapten in ons land, zolang ze maar iets betalen dat ze niet nodig hebben.


Of het geeft mensen het diepe gevoel dat ‘iemand niet het ideale zelf kan zijn’, wat zo boos en machteloos is.


Pittig is een ongeremde smaak, maar pittig eten is een zeer Chinese impliciete uitdrukking. Of je het nu kunt eten, hoeveel je kunt eten, hoe pittig het is als het licht pittig is, of het goed of slecht is als het extreem pittig is, het zit allemaal vol subjectieve ervaringen die niet te kwantificeren zijn, niet te beschrijven, en alleen maar te begrijpen maar niet uit te drukken.


Als gevolg hiervan zijn de ene na de andere jonge mensen ten prooi gevallen aan het probleem van het eten van gekruid voedsel - het kan natuurlijk niet worden uitgesloten dat sommige gasten slechts enkele kleine fouten in hun gezichtsvermogen of intelligentie hebben, waardoor ze met het probleem van het eten van gekruid voedsel worden geconfronteerd.


Maar het maakt niet uit. De "Kleine Schoonheidsjury" die de geest van Kapitein Dragonfly hooghoudt, kan altijd de "rechter" worden die er nooit in slaagt dit probleem op tijd op te lossen. Het licht dat mensen in staat stelt het goede pad te bewandelen is een van de charmes van de ‘Kleine Schoonheidsjury’ die ervoor zorgt dat mensen willen stoppen.


Kom hier, geef de jonge meester wat pittig eten.

Maar het wel of niet eten van pittig eten, hoeveel pittig eten je kunt eten en het gevoel dat je niet in staat bent om pittig eten te eten nadat je het hebt besteld, zijn slechts het topje van de ijsberg onder de ‘slechte recensies’. Vergeleken met 'pikant' verschillen ze ook van het begrip 'stinkend' door gewone mensen. Het wordt aanbevolen om in de toekomst meer met Arknights-vrienden te communiceren. De impact van de opmerkingen van dergelijke gebruikers is vaak voldoende om zonder certificaat erelid van de Orde van Verstandelijk Gehandicapten te worden. De persoon hieronder wilde bijvoorbeeld stinkende mandarijnvis eten, bestelde stinkende mandarijnvis en had een hekel aan stinkende mandarijnvis. Hij zag eruit als een klootzak die geen verantwoordelijkheid wilde nemen.


Om de juistheid van de feiten te verifiëren, heb ik specifiek de Anhui-mensen op de redactie geraadpleegd. Nadat ik het antwoord kreeg dat "stinkende mandarijnvis 'stinkende' mandarijnvis is, en stinkende eendeneieren het niet eens waard zijn om zijn schoenen te dragen", schreef ik deze paragraaf met een gerust hart.

Het is duidelijk dat de "Kleine Schoonheidsjury" ons het bestaan ​​van een zeer besmettelijke epidemie heeft onthuld. Het voor de hand liggende symptoom van deze ziekte is dat een heel fundamenteel gezond verstand in je hersenen zonder enige reden zal verdwijnen. Anders zal het moeilijk voor je zijn om deze prachtige bestaansvormen die aan het licht zijn gekomen te verklaren.

Ofwel vinden ze Liangpi te koud.


Of vraag je af of een kikker een kikker is.


Of ze vragen zich af waarom de kooplieden doerians verkopen zonder de schelpen weg te geven.


Of hij was boos op het gefrituurde kippenrestaurant omdat het hem geen azijn gaf om zijn dumplings in te dopen.


Allerlei schokkende en gevaarlijke symptomen vertellen ons het gevaar van deze epidemie. We raden lezers nogmaals ten zeerste aan om, terwijl ze dagelijks voorzorgsmaatregelen nemen tegen ziekten als griep, COVID-19 en tuberculose, ook voorzichtig te zijn met het voorkomen van dergelijke epidemieën die zich manifesteren in intelligentie en gezond verstand. Ik hoop dat iedereen een masker zal dragen, regelmatig de handen zal wassen, meer zal ventileren, meer zal nadenken en, belangrijker nog, zal zorgen voor slaap.


Uiteraard zijn alle uitspraken over de epidemie door mij verzonnen. Ik ben net herstellende van een ernstige ziekte en wil een reden vinden om iedereen ervan te overtuigen voor zijn gezondheid te zorgen. De kern van de bovengenoemde internetwonderen is uiteraard de diversiteit van de menselijke soort.

De "Kleine Schoonheidsjury" is ongetwijfeld een softwarefunctie die de menselijke diversiteit plat maakt en voor iedereen zichtbaar maakt. Hier een "rechter" zijn is vergelijkbaar met het plezier van het spelen van "Ace Attorney" in een "achterlijke bar".

Hier zie je de "Gotham Joker" die de bloemenwinkel een slechte recensie gaf nadat zijn reclame mislukte.


Hier kun je de tragische gevolgen zien van het niet nemen van veiligheidsmaatregelen wanneer mannen en vrouwen een grote harmonie in het leven bereiken, en de onredelijkheid van het geven van slechte beoordelingen aan hotels hierdoor.


Hier kun je ook de ware weergave zien van de zinsnede "online daten is riskant" en de ware weergave van het woord "woede".


En de broer in het commentaargedeelte die altijd de waarheid vertelt, draagt ​​liefde, gerechtigheid en geluk bij aan iedereen.


Daarom noemen sommige internetgebruikers "Xiaomei Jury" een real-life mobiele 4D-game die "je kunt spelen zonder een cent uit te geven". Er is geen groot probleem.


De drempel om deel te nemen is extreem laag. Elke gebruiker die zich langer dan drie maanden heeft geregistreerd, de authenticatie op echte naam heeft doorstaan ​​en binnen 90 dagen een verbruiksrecord op Meituan heeft, kan na een eenvoudige test een "recensent" worden.


De "speelmethode" is ook heel eenvoudig. Het is slechts gebaseerd op de klacht van de verkoper om te beslissen of de negatieve beoordeling van de gebruiker "geschikt" is om op de pagina te worden weergegeven - dat wil zeggen om te beslissen wie de vijftig duimen omhoog moet krijgen: de verkoper of de gebruiker.


Games met eenvoudige gameplay zijn niet ongewoon, vooral in de indiegamewereld. Veel internetgebruikers zeggen dat deze gameplay eenvoudigweg "China's speciale versie van "Ace Attorney" is, maar vanuit het perspectief van de gameplay lijkt het eigenlijk meer op het douanestempelspel "Papers, Please" dat een paar jaar geleden populair werd.


Schermafbeeldingen van het spel 'Papers, Please'

Voor een "game" is eenvoudige gameplay nooit een probleem, de vraag is of er voldoende inhoud is om het spel van spelers te ondersteunen. Op dit punt moet je zeggen dat de "Xiaomei-jury" een uniek voordeel heeft. Het heeft het meest lastige "inhouds"-probleem voor veel mobiele games bijna perfect opgelost. De diversiteit aan mensen zorgt voor eindeloos plezier. Elke unieke en unieke bloem in de menselijke groep zal je een unieke impact en intellectuele doop bezorgen. De hoeveelheid tekst in één versie van sommige populaire mobiele games is misschien niet zo veel als de gevallen die het op een dag moet oplossen.


Stills uit ‘De palm van de moderne Tathagata’

Qua gameplay heeft de "Xiaomei Jury" echte steun.

Aan de ene kant zul je altijd voor een moreel dilemma komen te staan: of je de geloofwaardigheid van de handelaar moet schaden en deze 'idioten' moet ontmaskeren, zodat iedereen ervan kan genieten; of laat hem, omwille van de geloofwaardigheid van de handelaar, voor altijd in deze interface blijven.


Dit is het commentaargedeelte van de bovengenoemde vriendin die een onverwachte zwangerschap had.

Aan de andere kant zijn deze negatieve recensies niet allemaal te wijten aan de intellectuele depressie. Bij bepaalde onderwerpen moeten de klachten van verkopers en de negatieve recensies van gebruikers zeer zorgvuldig worden gescreend en bewezen om de verraderlijkheid van een valkuil in een valkuil te benadrukken. Een gebruiker heeft bijvoorbeeld een negatieve recensie achtergelaten omdat de melktheewinkel geen rietjes verstrekte. De koopman plaatste een bewakingsfoto om te klagen, maar voor de bestelling van november plaatste hij een foto van juni. Daarom moet de gebruiker deze vraag winnen en is deze geschikt voor weergave.


Omdat de datum op de foto erg klein is, is deze niet gemakkelijk te herkennen. Alleen al het vertrouwen op deze kleine gedachte heeft ervoor gezorgd dat veel ‘rechters’ die alleen maar op zoek waren naar plezier in de val liepen.


Dus waarom proberen elke dag meer dan 100.000 of 200.000 mensen de ‘recensielijst’ op Meituan te bereiken?


Het is niets meer dan eenvoudig en gemakkelijk. Als je plezier wilt hebben, moet je spelen en spelen. Als je de juiste keuze maakt, zal er een commentaarveld zijn waar jullie samen juichen. Als je het verkeerd raadt, zal er een commentaarsectie zijn waar jullie jullie samen zullen uitschelden. Ongeacht of je gelijk of ongelijk hebt, positieve feedback komt snel en krachtig – dit is waarschijnlijk iets dat veel mobiele games niet kunnen.


‘Gamification design’ is geen nieuwe term. Sinds de publicatie van een boek genaamd "Games Change the World", vele jaren geleden, is dit geleidelijk een trend geworden op het internet en in de echte samenleving - gamification wijst taken toe aan werknemers en geeft positieve feedback, gamification brengt een efficiënte teamstructuur tot stand en zorgt ervoor dat positieve trends op gamification-manier kunnen blijven functioneren, enz.


Bij steeds meer 'niet-game'-software is de interne ontwerplogica veranderd onder invloed van 'games'. Tegenwoordig kun je, zelfs als je geen gamer bent, gemakkelijk in verschillende hoeken "games" vinden, of ze nu goed of slecht zijn.

Na verloop van tijd kun je een hele dag besteden aan "Taobao" door games te spelen en gouden munten te verdienen; in apps voor voedselbezorging zoals "Ele.me" zijn de "foodiebonen" die kunnen worden ingewisseld voor rode enveloppen een manier geworden voor gebruikers om ze te verdienen via taken in plaats van ze gratis te krijgen.


Op het gebied van leersoftware is de leermethode ‘gamification’ lange tijd het populairste sjabloon geweest. Of het nu gaat om "Baici Zhan", dat bekend staat om zijn verfrissende "woordknippen"-ervaring, of "Duolingo", dat toepassingsomgevingen in meerdere talen combineert in een niveaubrekende gameplay, het is al software die niet veel verschilt van "games" - het grootste verschil kan gewoon het soort plezier zijn.


De "Xiaomei Jury" is ongetwijfeld het meest succesvolle geval van "gamification" onder deze software. Het heeft een ongekende prestatie geleverd: alle gebruikers hebben de mogelijkheid gekregen om op een spontane en gekke manier inhoud voor hen te verspreiden. Wat is UGC (door gebruikers gegenereerde inhoud)? Dit is wat verdomme UGC heet.

Als een serieuze fabrikant van mobiele games naar de "Xiaomei Jury" komt kijken, zullen ze onmiddellijk kwijlen. UGC die niet met geld en gongs en drums kan worden gekocht, is overal in de discussiekring van dit ding aanwezig.

Om het spel door veel mensen een momentum te geven, moesten ze ons betalen om die onsmakelijke maaltijden te eten, en we moesten ze verachten nadat we ze hadden opgegeten - natuurlijk was het alleen maar lippendienst, de vader van Partij A blijf alsjeblieft geld uitgeven om ons dood te slaan - en voor de "Xiao Mei Jury" moest ik mijn eigen rijstkom meenemen om bij hen thuis te eten, en om in aanmerking te komen als rechter, betaalde ik ook zelf voor de maaltijd.


Als "Meituan" niet de ambitie had gehad om de game-industrie te betreden, zou het, gezien de leuke intensiteit van "Xiaomei Jury", slechts een klein beetje de functie voor het aanvullen van krypton-goud hoeven te activeren, de DAU (dagelijks actieve gebruikers) zou binnen enkele minuten exploderen, en de verkoop zou op de best verkochte lijsten van grote mobiele games terechtkomen. Zelfs 'Honor of Kings' hoeft misschien niet te worden geëlimineerd.

Daarom wordt aanbevolen dat alle softwarefabrikanten die zich in de toekomst met "gamification-ontwerp" willen bezighouden, of zelfs degenen die serieuze games willen maken, hierheen komen om te zien wat voor plezier de mensen graag zien.