Onlangs heeft het onderzoek naar lupus erythematosus geweldig nieuws ontvangen.Chinese wetenschappers hebben met succes bevestigd dat defecten in een enkel menselijk gen (PLD4) systemische lupus erythematosus kunnen veroorzaken.Dit resultaat werd op 10 september gepubliceerd in het tijdschrift Nature en legde een belangrijke theoretische basis voor de precieze diagnose en behandeling van lupus erythematosus.
Lupus erythematosus heeft als chronische auto-immuunziekte een complexe pathogenese. Systemische lupus erythematosus is uiterst heterogeen. Er zijn grote individuele verschillen in zowel klinische symptomen als genetische mechanismen, wat het moeilijk maakt om de oorzaak van de pathogenese ervan te onderzoeken.
Hoewel de wetenschappelijke gemeenschap eerder meer dan 30 soorten lupus heeft geïdentificeerd die worden veroorzaakt door mutaties in één gen, is het diepgaande begrip ervan nog steeds onderhevig aan veel beperkingen.
Deze keer ontdekte een onderzoeksteam bestaande uit het Liangzhu Laboratory van de Zhejiang University, het National Kidney Disease Clinical Research Center van het Eastern Theatre Command General Hospital en het Institute of Life Sciences van de Zhejiang University PLD4-genmutaties bij 5 patiënten met lupus-nefritis door middel van hele-exome sequencing.
Verlies van PLD4 zorgt ervoor dat pDC's en B-cellen continu de TLR7/9-signaalroute activeren, wat auto-immuniteit veroorzaakt
Deze mutatie wordt recessief overgeërfd en beide PLD4-allelen van de patiënt zijn gemuteerd, maar zijn ouders, die mutatiedragers zijn, ontwikkelen de ziekte niet. Deze ontdekking verduidelijkt voor het eerst een direct verband tussen menselijke PLD4-gendefecten en het ontstaan van lupus.
Uit diepgaand onderzoek is gebleken dat de activiteit van het PLD4-eiwit bij patiënten met PLD4-deficiëntie sterk verminderd is, waardoor de immuunrespons van het lichaam excessief is. De studie onderzocht ook verder de reden waarom PLD4-tekort leidt tot langdurige ontstekingen in het lichaam, en de ontsteking treedt vooral op in de nieren.
Om een behandelingsoplossing te vinden, gebruikte het onderzoeksteam muizen als proefpersonen en gebruikte de JAK-remmer baricitinib als interventie. De resultaten waren bemoedigend. De remmer verlichtte significant symptomen zoals gewichtsverlies, productie van auto-antilichamen en weefselontsteking bij de defecte muizen.
Ook,Baricitinib remt ook effectief de overactivatie van de type I interferonroute in van de patiënt afkomstige ontstekingscellen, wat een potentiële precisiebehandelingsstrategie oplevert voor SLE-patiënten die drager zijn van PLD4-mutaties.