Miljoenen mensen gebruiken elke dag smartwatches en andere draagbare apparaten om hun stressniveaus onder controle te houden. Onderzoekers zeggen dat bijna al deze methoden verkeerd zijn, omdat er geen correlatie lijkt te bestaan tussen fysieke sensaties en digitaal opgenomen gegevens.
Uit een onlangs gepubliceerd onderzoek is gebleken dat er “in wezen geen” correlatie bestaat tussen gegevens van draagbare sensoren en de door gebruikers zelf gerapporteerde stressniveaus. Smartwatches en wearables zijn echter niet geheel nutteloos als gebruikers de beperkingen van de apparaten volledig begrijpen.
Het Nederlandse onderzoek volgde drie maanden lang stress-, vermoeidheids- en slaapgegevens van 800 jongeren met behulp van Garmin Vivosmart 4-activiteitstrackers. Onderzoekers vroegen de deelnemers vier keer per dag hun stress-, vermoeidheids- of slaperigheidsniveau te rapporteren.
Toen de onderzoekers de gegevens vergeleken, vonden ze weinig correlatie tussen de gegevens en de persoonlijke ervaringen van de deelnemers. Geen van de ‘stressscores’ van de 800 proefpersonen op de tracker kwam overeen met hun waargenomen stressniveau. Bovendien voelde een kwart van de deelnemers zich gestrest of ontspannen, terwijl hun smartwatches het tegenovergestelde maten.
Co-auteur Eco Fried merkte op dat de resultaten van het onderzoek niet verrassend waren. Het Garmin-horloge dat ze gebruikten, mat de hartslag, en die specifieke maatstaf heeft niets te maken met de werkelijke stemming van een persoon. De hartslag tijdens seksuele opwinding is bijvoorbeeld vaak net zo hoog als wanneer hij boos is.
"Deze bevindingen roepen een belangrijke vraag op over wat draagbare gegevens ons wel of niet kunnen vertellen over de mentale toestand", waarschuwde Fried, "en je moet oppassen dat je niet op smartwatches vertrouwt: dit zijn consumentenapparaten, geen medische apparaten."
In het onderzoek werd ook de betrouwbaarheid onderzocht van de 'body charge'-functie van Garmin, die is ontworpen om lichaamsvermoeidheid te meten. De correlatie tussen deze gegevens en de werkelijke persoonlijke ervaring is sterker dan de correlatie met mentale stress, maar is nog steeds te zwak om te correleren met de werkelijke ervaring. Garmin legt niet uit hoe de lichaamsladingscore werkt, maar onderzoekers vermoeden dat het een combinatie is van hartslagmetingen en fysieke activiteitsniveaus.
Hoewel smartwatches weinig nut hebben als stressmeter, kunnen ze de slaap veel beter meten. De geteste apparaten hielpen bij het meten van de slaapduur, hoewel ze weinig indicatie gaven van hoe uitgerust iemand was na het ontwaken.
De onderzoekers geloven dat dit soort slaapgerelateerde gegevens ontwikkelaars kunnen helpen een ‘vroeg waarschuwingssysteem’ te creëren voor depressies. Wanneer het horloge een dreigend begin van een depressie voorspelt, waarschuwt het gebruikers zodat ze vroegtijdig actie kunnen ondernemen of de meest geschikte behandeling kunnen krijgen.
Margarita Panayiotou, onderzoeker aan de Universiteit van Manchester, zei: “Draagbare data kunnen waardevolle inzichten verschaffen in de emoties en ervaringen van mensen. Maar het is cruciaal om de mogelijkheden en beperkingen ervan te begrijpen.”