Sinds NASA's James Webb Space Telescope (JWST) in 2022 in observatie werd genomen, heeft hij honderden mysterieuze 'kleine rode stippen' ontdekt in het vroege heelal. Deze hemellichamen bestonden binnen de eerste miljard jaar na de geboorte van het universum. Ze zijn klein en extreem helder, en moeilijk te verklaren met traditionele theorieën. Uit het laatste onderzoek blijkt dat het mogelijk gigantische gasmassa's zijn, aangedreven door zwarte gaten, met een volume groter dan het zonnestelsel. De energiebron is niet kernfusie, maar zwarte gaten.
JWST-waarnemingen laten zien dat deze rode vlekken extreem klein zijn, minder dan 2% van de diameter van de Melkweg, maar hun helderheid kan niet alleen worden verklaard door de dichte opstelling van sterren. Astronomen speculeren dat hun kern een superzwaar zwart gat kan zijn, omringd door een dichte schil van gas. De straling van het zwarte gat verwarmt het gas, waardoor het gaat gloeien als een ster. De gasmantel absorbeert ook hoogenergetische ultraviolette en röntgenstralen, waardoor het een uniek rood spectrum krijgt.
Astronomen van de Princeton Universiteit in de Verenigde Staten en het Max Planck Instituut voor Astronomie in Duitsland geloven dat deze ‘zwarte gatsterren’ een belangrijke schakel kunnen zijn in de evolutie van sterrenstelsels en de snelle groei van superzware zwarte gaten kunnen helpen verklaren. Een theoretisch model van de Universiteit van Colorado, Boulder, ondersteunt deze visie verder. Er wordt aangenomen dat na de ineenstorting van reuzensterren in het vroege heelal hun buitenste gassen zich rond pasgeboren zwarte gaten kunnen wikkelen en zo lichtgevende ‘quasi-sterren’ kunnen vormen.
Een team van de Tsinghua Universiteit in China ontdekte ook soortgelijke hemellichamen in een regio van het universum op slechts 2,5 miljard lichtjaar afstand van de aarde, wat nieuwe aanwijzingen voor onderzoek opleverde. Vervolgwaarnemingen met de Hubble-ruimtetelescoop zullen naar verwachting meer details onthullen.
Als deze ontdekking wordt bevestigd, zal dit een grote doorbraak betekenen voor JWST en een nieuw perspectief openen voor het begrijpen van de groei van zwarte gaten en de evolutie van sterrenstelsels.