Op 29 juli om 18.35 uur lokale tijd mislukte de lancering van de eerste Eris-raket, ontwikkeld en gelanceerd door het Australische Gilmour Space Company. Livebeelden lieten zien dat de raket kort na de lancering zijwaarts begon te glijden.Slechts 14 seconden na het opstijgen viel het terug op de grond en explodeerde toen met geweld.

Het is duidelijk dat dit de eerste keer is dat Australië onafhankelijk een raket uit zijn eigen land heeft ontworpen, vervaardigd en gelanceerd. Deze lanceermissie is bedoeld om het ontwerp en de prestaties van de raket te verifiëren en de basis te leggen voor toekomstige commerciële lanceringen.

Hoewel de raketlanceringsmissie mislukte, zei mede-oprichter van het bedrijf, Adam Gillemore, op sociale media dat het bedrijf tevreden was met de lanceringspoging."Ik ben erg blij dat de raket het lanceerplatform met succes heeft verlaten."

Gilmour Space uitte ook optimisme na de lancering. "Vandaag werd Eris de eerste orbitale raket van Australische makelij die vanaf Australische bodem werd gelanceerd - 14 seconden vliegen, 23 seconden motorbrandtijd, een grote stap voorwaarts in lanceermogelijkheden, het team is veilig, de gegevens zijn binnen handbereik en het doel is TestFlight 2."

Adam en James Gilmour richtten Gilmour Space in 2015 op met als doel van Australië een belangrijke speler in de ruimtevaartsector te maken.

De eerste door het bedrijf ontwikkelde raket is "Eris", een tweetraps klein lanceervoertuig dat is ontworpen om kleine satellieten in een lage baan om de aarde (LEO) te lanceren.

De raket is ongeveer 25 meter lang en maakt gebruik van lichtgewicht composietmaterialen en een modulair ontwerp.Het maakt gebruik van een zelfontwikkelde hybride raketmotor, die gebruik maakt van vloeibare oxidatiemiddelen en vaste brandstof, uitgerust met kerntechnologie van de eerste en tweede fase.

Het ontworpen draagvermogen bedraagt ​​ongeveer 300-400 kilogram, waarmee de drager naar een zonsynchrone baan (SSO) op een hoogte van 500 kilometer kan worden vervoerd, geschikt voor de lanceringsbehoeften van kleine satellieten en cubesats.