Astronomen hebben een mysterieus hemellichaam ontdekt voorbij Neptunus. Zijn baan rond de zon is tien keer zo groot als die van Neptunus. Dit is een ongekend fenomeen.Het object, bekend als 2020 VN40, heeft een aanzienlijk gekantelde baan, maar behoudt nog steeds een zwaartekrachtresonantie met Neptunus in een verrassend, ritmisch patroon.

In tegenstelling tot andere bekende trans-Neptuniaanse objecten komt VN40's dichtste benadering van de zon visueel overeen met die van Neptunus, hoewel de twee fysiek niet dichtbij zijn. Deze vreemde structuur roept nieuwe vragen op over hoe het buitenste zonnestelsel is ontstaan ​​en welke andere orbitale verrassingen zich mogelijk in de verre duisternis verbergen.

Astronomen van de Harvard University en het Smithsonian Center for Astrophysics hebben een zeldzaam object ontdekt dat zich ver weg van Neptunus bevindt. Het behoort tot een klasse objecten die 'trans-Neptuniaanse objecten' worden genoemd. Met de naam 2020 VN40 is het het eerste bevestigde object dat elke tien keer om de zon draait. Neptunus draait om de zon, wat aangeeft dat zijn baanpatroon gesynchroniseerd is met dat van de verre planeet.

Deze ongebruikelijke beweging helpt onderzoekers de dynamiek van het buitenste zonnestelsel beter te begrijpen en hoe objecten in deze verre gebieden daar terecht zijn gekomen. Deze ontdekking ondersteunt ook verder het idee dat de zwaartekracht van Neptunus hemellichamen die in de ruimte ronddrijven tijdelijk kan vangen.

"Dit is een enorme stap voorwaarts in het begrijpen van het buitenste zonnestelsel", zegt Rosemary Pike, hoofdonderzoeker van het Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics. "Dit laat zien dat er zelfs in zeer afgelegen gebieden objecten kunnen zijn die door Neptunus zijn getroffen, wat nieuwe aanwijzingen oplevert voor ons begrip van de evolutie van het zonnestelsel."

Details van de ontdekking zijn onlangs gepubliceerd in de Journal of Planetary Science, een peer-reviewed publicatie van de American Astronomical Society.

De ontdekking werd gedaan door het Large Inclination Distant Object (LiDO) onderzoek, dat zoekt naar afwijkende objecten in de buitenste delen van het zonnestelsel. Het project maakt voornamelijk gebruik van de Canada-France-Hawaii-telescoop voor observaties van hemelonderzoek, en maakt gebruik van het Gemini Observatorium en de Magellan Bader-telescoop voor aanvullende waarnemingen.

Een team van astronomen onder leiding van het Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics heeft een zeldzaam object buiten Neptunus ontdekt dat behoort tot een klasse van objecten die bekend staan ​​als trans-Neptuniaanse objecten en waarvan de bewegingen zijn gesynchroniseerd met de reuzenplaneet. Deze afbeelding toont de banen van alle objecten die zijn ontdekt in de Outer Solar System Origins Survey. De baan van de VN40 van 2020 is de dikste en kantelt naar boven en naar links in vergelijking met de banen van de meeste hemellichamen. De banen van de reuzenplaneten Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus zijn witte cirkels. Afbeelding tegoed: Rosemary Pike, CfA

Het doel van dit onderzoek is om te zoeken naar objecten in banen die ver buiten het vlak van de baan van de aarde rond de zon liggen, een onderbelicht deel van het buitenste zonnestelsel.

Dr. Samantha Lawler (Universiteit van Regina), een kernlid van het LiDO-team, zei: "Het is fascinerend om te begrijpen hoeveel kleine objecten in het zonnestelsel zich in deze zeer grote, sterk hellende banen bevinden." Het object bevindt zich op een gemiddelde afstand van de zon, ongeveer 140 keer de afstand van de aarde tot de zon, en volgt een zeer hellende baan rond het zonnestelsel.

Wat nog interessanter is aan de VN40 van 2020 is zijn baan ten opzichte van Neptunus. De meeste objecten met banen waarvan de lengte eenvoudigweg evenredig is met de baan van Neptunus, zullen altijd het dichtst bij de zon zijn als Neptunus ver van de zon verwijderd is. Als daarentegen de positie van 2020 VN40 van boven het zonnestelsel wordt bekeken, staat Neptunus het dichtst bij de zon als deze heel dichtbij is.

De kanteling van de baan van de VN40 van 2020 betekent dat deze objecten zich niet echt dicht bij de zon bevinden, aangezien de VN40 van 2020 zich feitelijk ver onder het zonnestelsel bevindt - ze lijken alleen dichtbij als ze op een kaart worden weergegeven. Alle andere bekende resonante trans-Neptuniaanse objecten hebben zodanige banen dat ze deze uitlijning vermijden wanneer ze zich het dichtst bij de zon bevinden, zelfs in betegelde aanzichten.

"Deze nieuwe beweging is als het ontdekken van een verborgen ritme in een lied waarvan we dachten dat we het kenden", zegt co-auteur Ruth Murray-Clay van de Universiteit van Californië, Santa Cruz. "Het zou de manier kunnen veranderen waarop we denken over hoe verre objecten bewegen."

Deze bevindingen suggereren dat sterk gekantelde banen tot nieuwe, onverwachte soorten bewegingen kunnen leiden. Het LiDO-hemelonderzoek heeft meer dan 140 verre objecten ontdekt, en er wordt verwacht dat er bij toekomstige hemelonderzoeken nog meer zullen worden ontdekt. Met telescopen zoals het Vera C. Rubin Observatorium hopen wetenschappers meer objecten zoals VN40 in 2020 te ontdekken.

"Dit is nog maar het begin", zegt Katherine Wolk van het Planetary Science Institute. "We openen een nieuw venster op het verleden van het zonnestelsel."

Samengesteld uit /scitechdaily