Onderzoekers ontdekten dat het vervangen van een voedingsstof die pancreaskankercellen nodig hebben om te overleven en te groeien door een generiek medicijn de kanker uithongerde en de verspreiding ervan vertraagde. De ontdekking opent de deur naar geheel nieuwe manieren om deze dodelijke kanker te behandelen. Alvleesklierkanker heeft een van de laagste overlevingspercentages. Zelfs als de kanker wordt ontdekt voordat deze vergevorderd is of zich verspreidt, bedraagt de gemiddelde overlevingstijd slechts drie tot drie en een half jaar. Een van de uitdagingen bij de behandeling van alvleesklierkanker heeft te maken met de eigenschappen van de tumor zelf.
In een nieuwe studie maakten onderzoekers van het Burnham Prebys Medical Discovery Institute in Stanford, Californië, gebruik van de unieke eigenschappen van pancreastumoren om de groei en verspreiding van de kanker te stoppen.
Cosimo Commisso, de corresponderende auteur van de studie, zei: "Pancreastumoren zijn vaak gewikkeld in dicht bindweefsel, waardoor ze worden geïsoleerd van de rest van het lichaam en de zuurstoftoevoer wordt afgesloten. Daarom hebben deze kankersoorten unieke metabolische eigenschappen vergeleken met andere tumoren, en we kunnen dit mogelijk benutten om nieuwe behandelingen te ontwikkelen."
Wat pancreaskanker onderscheidt van andere vormen van kanker is de afhankelijkheid van de voedingsstof glutamine, die pancreaskankercellen gebruiken om te overleven en zich te vermenigvuldigen. Daarom gebruikten de onderzoekers 6-diazo-5-oxo-L-norleucine (DON), dat structureel vergelijkbaar is met glutamine maar niet als brandstofbron kan worden gebruikt, bij muizen en ontdekten dat het de groei van tumoren aanzienlijk vertraagde en de verspreiding ervan verhinderde.
De onderzoekers realiseerden zich dat wanneer glutamine niet beschikbaar is, alvleesklierkankercellen andere voedingsstoffen kunnen gebruiken. Daarom combineerden ze DON met bestaande kankerbehandelingen om te voorkomen dat de cellen toegang zouden krijgen tot een andere belangrijke voedingsstof, asparagine.
"Met DON kunnen kankercellen geen glutamine gebruiken, maar kunnen ze wel afhankelijk worden van andere voedingsstoffen als back-up, waaronder asparagine," zei Commisso. "We dachten dat als we konden voorkomen dat ze glutamine en asparagine zouden gebruiken, tumoren die optie zouden verliezen."
Cellen hebben asparagine nodig om eiwitten te maken en nieuwe cellen te genereren, en L-asparaginase is een chemotherapiemedicijn dat asparagine afbreekt en de celdeling en groei remt. De onderzoekers merkten op dat de combinatie van DON en L-asparaginase een synergetisch effect produceerde dat hielp voorkomen dat pancreastumoren zich naar andere organen verspreidden.
Hoewel DON vroege klinische onderzoeken als behandeling voor longkanker heeft doorstaan en L-asparaginase ook is gebruikt, is dit de eerste keer dat de twee samen worden gebruikt.
"Dit is vooral spannend omdat verder onderzoek naar behandelingen voor patiënten met alvleesklierkanker relatief eenvoudig kan zijn, omdat er al onderzoeksontwerpen voor andere solide tumoren bestaan", aldus Commisso. "Dit zou de manier kunnen veranderen waarop alvleesklierkanker wordt behandeld, en het uitgebreide preklinische werk dat nodig is om dit te rationaliseren is al aan de gang."
Het onderzoek werd gepubliceerd in het tijdschrift Nature Cancer.